Lockdown met Sint Barbara



We zitten in een halve lockdown. Aan huis gekluisterd, met weinig contacten. De beperkingen doen me denken aan Sint Barbara. Zij werd door haar vader opgesloten in een toren. Niemand mocht bij haar komen. Dit tarotlegpatroon biedt handvatten voor in de lockdown.

In sommige streken werd Barbara in een kelder opgesloten. Sint Barbara is dan ook de patroonheilige van mijnwerkers en tunnelbouwers. In mijnstreken was het de gewoonte om op 4 december, haar feestdag, een tak van de kersenbloesem in huis neer te zetten. Een tak in het donker die gaat bloeien midden in de winter, biedt hoop en perspectief op andere tijden. Wanneer de tak met Kerstmis in bloei stond, dan zou het komende jaar voorspoed brengen.
                             


                                   Tarotlegpatroon:

10
9
8
7
6
5
4
3
2
1


Duid de kaarten die je trekt zo concreet mogelijk, vertaal ze in iets wat je kan doen of juist beter kan laten. Dan heb je er het meest aan.

Om de kaarten bij te trekken:

1. De grootste beperking die ik ervaar, deze dagen

2. Mijn grootste uitdaging in deze tijd

3. Hoe een weg te vinden voor mijn angst, boosheid en verdriet
Denk aan: iemand bellen, eventueel een hulplijn; huilen; jezelf bezighouden; muziek luisteren; kattenfotos kijken; een blokje om; iets boos posten op Facebook, Twitter

4. Het (onverwachte) talent dat ik kan inzetten

5. Hoe ik goed voor mezelf kan zorgen
Denk aan: beweging; stemming; contacten; afleiding; slapen; eten; momenten voor jezelf creeën in grote drukte

6. Mijn beste manier om contact te maken in deze tijd

7. Wat mij blij heeft gemaakt deze dagen, wat een grote of kleine, misschien wel onverwachte zegen was

8. Hoe ik plezier in mijn leven kan brengen

9. Een perspectief, speciaal voor mij
Duid de kaart positief

10. De voorspoed waarop ik hoop in het komende jaar
Duid de kaart positief

Zet de kaarten die je steunen ergens neer waar je ze kan zien, zodat je eraan herinnerd wordt.

Link naar mijn website: Lockdown met Sint Barbara

Sint Nikolaas en de dief - redding en wijze raad


Soms weet je dat je gedrag niet integer is. Soms twijfel je erover of je aanpak wel in de haak is. Met dit legpatroon krijg je in beide gevallen wijze raad.

De tarotlegging is geïnspireerd door een Russische legende over Sint Nikolaas en een dief. Nikolaas redt de dief. Hij brengt hem in veiligheid, zodat dat hij niet gepakt wordt. Zoals Sint Nikolaas de dief redt, zo zal hij ook jou redden. De dief krijgt een wijze les mee. Ook voor jou zal Nikolaas een wijze raad hebben.

In Rusland neemt Sint Nikolaas vaak de gestalte van een oude man aan. Hij is niet als Sint Nikolaas te herkennen. Pas later blijkt dan dat het een ontmoeting met Sint Nikolaas is geweest. Zo ook in deze legende.

Er was eens een man, die veel gestolen had en veel narigheid gebracht had in zijn leven. Hij was op de vlucht. Hij had gestolen van een rijke man en was ontdekt. Zijn achtervolgers waren dichtbij en de dief wist niet waarheen te vluchten. Hij begon te bidden: “Oh, vergeef mijn zondige ziel. Vadertje Nikolaas, ik zal een kaars voor u branden van 10 kopeken.”

Plotseling stond er een oude man voor hem. Hij vroeg de dief wat hij zojuist beloofd had. De dief biechtte op wat hij gedaan had. Een eindje verderop lag een dood dier. De oude man wees hem op het kadaver en de dief verstopte zich daarin. Zijn achtervolgers ontdekten hem niet en keerden om. De dief had het ondertussen heel benauwd in het kadaver. Hij durfde haast niet te ademen, het stonk verschrikkelijk.

Toen zijn achtervolgers omgekeerd waren, kroop hij het kadaver uit en zag even verderop de oude man staan. Hij ging naar hem toe om hem te bedanken voor zijn redding. "Wat heb je beloofd?" vroeg de oude man. “Een kaars van 10 kopeken,” zei de dief. "Nou", antwoordde de oude man: “Zo benauwd als jij het had toen jij in het kadaver lag, zo benauwd zou de heilige Nikolaas het krijgen van de walm van jouw kaars.” Hij gaf de dief een wijze raad: "Vraag God en de heiligen niet om hulp bij kwalijke daden. God geeft daar geen zegen aan. Neem dit ter harte en geef mijn woorden door, opdat de mensen God bij boze daden geen hulp vragen." Daarna verdween hij.

                                            Legpatroon:
5
4
3
1 2

1. Mijn daad

Vraag voor de kaart: Wat is mijn daad?

Deze eerste kaart laat jouw (mogelijk) niet integere daad of gedrag zien. Het kan iets zijn waarbij je je afvraagt of je het op een integere manier aanpakt. Het kan ook iets zijn waarvan wel weet dat het niet in de haak is: zwart maken, je zin doordrijven, manipuleren, om de tuin leiden, stelen. Je kunt de kaart ook trekken zonder iets in gedachten te nemen, maar het is wel belangrijk dat je je getrokken kaart herkent als je eigen gedrag of daad, anders snap je de rest van de kaarten niet.


2. Mijn offer

Vraag voor de kaart: Wat is mijn offer?

De dief belooft hij een kaars zal branden van 10 kopeken, hij vraagt vergeving. De kaart die je hier trekt toont jouw offer. Je geeft iets op. Dit kan een direct gevolg zijn van je daad of gedrag op kaart 1.


3. De schuilplaats

Vraag voor de kaart: Wat is mijn schuilplaats/redding?

Nikolaas wijst de dief op het kadaver waarin hij zich kan verstoppen. Zo wordt hij gered. De kaart die je trekt, laat zien op welke manier jij (voor even) een schuilplaats/redding krijgt. De kaart kan meerdere kanten laten zien, prettige en minder prettige. De dief schudde zijn belagers af door in het kadaver te kruipen, maar tegelijkertijd had hij het heel benauwd.


4. De ontvangst van mijn offer

Vraag voor de kaart: Hoe wordt mijn offer ontvangen?

De kaart die hier op tafel komt, laat zien hoe jouw offer (kaart 2) ontvangen wordt. Van het offer van de dief krijgt Sint Nikolaas het benauwd. De heilige is niet blij met zijn offer, omdat de dief hulp vroeg bij een 'boze' daad. Het is de moeite waard om uitgebreid stil te staan bij de kaart die je trekt, ook in relatie tot de andere kaarten in het legpatroon. Zou Sint Nikolaas blij zijn met je offer? Of jijzelf?


5. De wijze raad

Vraag voor de kaart: Welke wijze raad krijg ik?

De legende eindigt met een advies aan de dief. De kaart die je hier trekt toont de wijze raad voor jou van Sint Nikolaas. Het kan een les zijn, een uitdaging, een bemoediging of een troost. In elk geval wijst het een weg hoe verder te gaan.



Herkomst legende
Link naar mijn website: Sint Nikolaas en de dief

Twee altaren

kruis3.jpg

Dit jaar kwam er een visienota uit van de Protestantse Kerk: Van U is de toekomst met in grote lijnen het beleid voor de komende jaren. In de nota wordt gesteld dat een missionaire kerk twee altaren heeft, één in de kerk en één in de wereld. Het is een pleidooi om ons als kerk niet terug te trekken op eigen erf en net zo vaak en intensief aanwezig te zijn in de wereld als in de kerk en ook om die beiden op elkaar te betrekken.

We hadden als Op Goed Gerucht een gesprek over deze nota met het moderamen en vroegen hoe dit pleidooi voor twee altaren in deze nota terecht gekomen is. Een pionier uit Den Haag was naar de verwoeste stad Aleppo in Syrië geweest. Hij had daar een oosters-orthodoxe priester gesproken en hem gevraagd of die nu zijn kerk ging herbouwen. “Nee”, had de priester gezegd en met een wijds handgebaar de omgeving aangeduid die helemaal in puin lag: "Hier is mijn altaar.” Hij ging eerst de stad helpen herbouwen en daarna pas zijn kerk. De priester vertelde dat hij twee altaren had, één in de kerk en één in de stad. De herbouw van de stad ging voor. We hebben geen altaren als protestanten. Het is dan ook niet persé letterlijk bedoeld. Het gaat om de dynamische wisselwerking tussen toewijding aan God en toewijding aan de ander in het concrete dagelijkse leven.

Het beeld van de twee altaren komt uit de vroege kerk. In de nota wordt verwezen naar Johannes Chrysostomus: ‘Eén altaar in de kerk en één ‘te midden van de armen, van hen die lijden en in nood verkeren’. Ik heb dit citaat niet kunnen vinden, wel een preek waarin Chrysostomus stelt dat hij zorg voor de armen belangrijker vindt dan de aankleding van het altaar en veel uitspraken waarin Christus zelf vereenzelvigd wordt met de armen die zorg nodig hebben.

Na het gesprek met het moderamen over de nota vroeg ik me mijmerend op weg naar de supermarkt af waar mijn tweede altaar zou staan. Ik schrok me rot. Er kwam meteen een beeld in mijn hoofd. In mijn verbeelding zag ik mijn altaar staan tussen de complottheorieën. Midden in die hele gekke enge wereld, waar men zegt dat Covid-19 niet bestaat, waar de deugdelijkheid van de PCR tests in twijfel getrokken wordt, hydroxychloroquine alsmaar weer wordt gepromoot en waarin de levens van ouderen en chronisch zieken minder waard zijn dan die van jongeren en gezonde mensen. Ik werd prompt misselijk. Heel misselijk. Maar kon er niet meer achter weg. Op die plek stond mijn altaar, en ik dus ook. In mijn omgeving van nieuwe spirituelen, waar ik bij hoor en ook als theoloog aanwezig ben, komt complotdenken voor. Er zijn veel coronasceptici en mensen die sociaal darwinistisch gedachtengoed aanhangen. Ik heb hartelijke vriendinnen die niet geloven in de ernst van het virus. Dit is de omgeving van waaruit het beeld van mijn altaar tussen de complottheorieën op kon komen. Ik ben verbonden met mensen die zo denken.

Ik heb me deze zomer verdiept in de actiegroep Viruswaarheid en Vrouwen voor vrijheid, die tegen de coronamaatregelen zijn. Ik kon niet kon begrijpen dat mij zo vertrouwde mensen dit gedachtengoed aanhingen, ik schaamde me dat ik erbij hoorde. Ik heb de Raad van Kerken aangespoord om zich uit te spreken tegen sociaal darwinisme. Om dialoog te bevorderen heb ik tips gemaakt voor lezers van mijn nieuwsbrief, hoe om te gaan met mensen die er heel anders in staan dan zij zelf.

In het citaat van Chrysostomus staat het tweede altaar tussen de armen en de mensen die lijden. Dat is een respectabele plek voor een altaar waar het lijdende lichaam van Christus als brood gedeeld wordt. Het altaar staat dus niet tussen de rijken, afpersers of leugenaars, de antisemieten en racisten of egoïsten. Mijn altaar staat dus niet op een respectabele plek. Ik wilde er het liefst weglopen.

Dit blog cirkelt om de vraag, hoe mijn altaar en ik daar kunnen blijven staan. Ik begin met een verkenning van dynamische verbindingen tussen de polen van kerk en wereld, tussen binnen en buiten. Dan ga ik na of de eerdere altaren die ik heb neergezet buiten de kerk, me helpen om het uit te houden tussen de complottheorieën. Tot slot probeer ik een antwoord te vinden met behulp van de Nouvelle Théologie, een katholieke stroming die in de dertiger jaren begon en grote invloed had op het Tweede Vaticaans Concilie. Ik onderneem deze poging als bijdrage in de ontwikkeling van een ruimzinnige missiologie. Ruimzinnig theologen staan open voor invloeden uit de cultuur en verbinden zich daar mee. Dat roept de vraag op welke manier je die verbinding maakt, welk theologisch denkkader je hiervoor nodig hebt.

Dynamische verbindingen tussen binnen en buiten

Een dynamische verbinding tussen twee polen, binnen en buiten, waar in de nota een pleidooi voor gevoerd wordt, herken ik bij de kloosterzusters Dienaressen van de Heilige Geest van de Altijddurende Aanbidding. Hun vroegere klooster was wat nu het Kontakt der Kontinenten is, in Soesterberg. Op die plek werden de teamtrainingen voor pioniers gehouden tot de coronacrisis uitbrak. Waar nu in de kapel een beamerscherm staat, zaten vroeger dag en nacht zusters te bidden bij de monstrans die daar uitgestald was. Deze zusters verkeerden contemplatief in ‘wereld van de God’. Zij baden voor de broeders en zusters in de missielanden, die sociaal werk deden, in het onderwijs actief waren en in de catechese. De gedachte was, dat zonder hun gebed binnen, de missie buiten niet succesvol zou zijn.

Ook in andersoortige spiritualiteit hebben rituelen en ceremonies soortgelijke dynamische wisselwerkingen. Bijvoorbeeld in een visionquest. Tijdens een visionquest verblijven de deelnemers, questers, een aantal dagen en nachten vastend op een eenzame plaats in de natuur. In het huis van waaruit de quest georganiseerd wordt staat een altaar met daarop een kaars of lantaarn en representanten van de questers, verbeeldingen die zijzelf van te voren gemaakt hebben. Daar wordt dag en nacht bij gewaakt en gebeden door de begeleiders. In de afstemming op de representanten op het altaar ontstaat er een innerlijk beeld van hoe het de questers buiten vergaat. De gebeden zijn voor hun welzijn. Ook in zweethutceremonies is wisselwerking tussen twee plekken die dynamisch verbonden zijn. De motor van de zweethutceremonie is het vuur buiten de hut. Het vuur wordt onderhouden door de vuurhoedsters. Zij voelen aan hoe heet het vuur moet zijn, offeren aan het vuur en brengen de hete stenen in de hut. Binnen in de hut zit de watergietster die de ceremonie leidt. Hoe beter het contact tussen vuurhoedsters en de watergietster, hoe passender de temperatuur van het vuur en hoe bevredigender en dieper de innerlijke processen van de deelnemers.

In al deze voorbeelden is er sprake van een wisselwerking tussen twee polen: een centrum van gebed, aanbidding en toewijding, dat onmisbaar is voor het welslagen van de onderneming die elders plaatsvindt. In die wisselwerking is de pool die meest verbonden is met het heilige, het centrum. De andere pool is de periferie, daar zitten de ontvangers van heil. De plekken zijn dynamisch verbonden, maar de altaren en plekken zijn niet gelijkwaardig. Zo ook in de visienota. Daar wordt een wisselwerking tussen beide polen bepleit, maar hoe dit wisselwerking kan zijn wordt bepaald door het centrum. Jezus laat zich vinden in het concrete leven, maar wie Jezus is en wat hij doet wordt gedefinieerd door de kerk.

Altaren neerzetten

Twee keer eerder heb ik altaren neergezet op plaatsen buiten de kerk, met een bepaalde bedoeling. In de bossen rond Assisi in Italië waar Franciscus rond heeft gezworven, maakten we tijdens een groepsreis altaartjes in het bos, bij een beekje of een grote steen. We maakten kruisen van kleine takjes, legden bloemetjes neer, en zongen het altaar wakker met een lied. Het maakte ons dankbaar voor schepping, in navolging van Franciscus. Helpt dit altaar mij nu, om niet te weg te lopen bij het altaar tussen de complotdenkers? Het altaar bevestigde de schoonheid en vriendelijkheid van die plek. Heel anders dan een altaar dat tussen complottheorieën staat, tussen vuile aantijgingen en onwaarheden. Een altaar met de functie schoonheid van schepping te benadrukken en dankbaarheid oproept is niet behulpzaam.

In oktober 2019 deden we met een kleine christelijke klimaatgroep mee met Extinction Rebellion aan het blokkeren van de Museumbrug in Amsterdam, een grote actie waar duizend betogers verwacht werden, die meerdere dagen zou duren. Ik heb van te voren een houten kruis van takken aan de brug vastgemaakt, een make-shift altaar, als ontmoetingsplaats, focuspunt en plek om waxinelichtjes aan te steken. Alleen al het bevestigen van dat houten kruis op die smalle stoep terwijl achter me een eindeloze stroom van toeristen langs trokken was een vervreemdende ervaring, wat me herinnerde hoezeer dit kruis op deze plek niet paste. Toen het eenmaal stond viel het kleine houten kruis van takken volstrekt uit de toon tussen de glanzend groen geverfde spijlen van de brug waar kleurige geraniums aanhingen. Iedereen keek erover heen.

Het make-shift altaar op de brug was een poging om een eigen plek in te nemen tussen de niet-religieuze actievoerders en de andere aanwezige religies. De boeddhisten zouden voor iedereen de ochtendmeditaties verzorgen. De sjamanen en neo-paganisten wilden een cirkelvormig altaar maken op de grond, met betekenisvolle voorwerpen erop: een sacred space. Het was expres een klein kruis, dat vastgemaakt aan de brugleuning, weinig ruimte innam. Een extra altaar, naast de sacred space in het midden van de brug, zou seculiere actievoerders irriteren, was ons vermoeden. We hadden van te voren commentaar gehad op onze geplande getijdegebeden tijdens de bezetting, dus we verwachtten niet veel tolerantie voor een christelijke inbreng.

De brug kreeg voor mij door het kruis een andere betekenis. Het kruis leek te waken, hoe klein het ook was. Het strekte de licht gebogen armen beschermend uit over de brug, over de actievoerders, de politiemensen en de dingen die te gebeuren stonden. Door het kruis was de brug naar mijn idee een offerplaats geworden. Het kruis was een symbolische en letterlijke markering van de spirituele plek van waaruit we actie voerden in de beweging, namelijk vanuit het kruis, in navolging van Christus, als een offer. Onze door de politie weggesleepte lichamen waren de offers.

Ook dit altaar biedt mij niet voldoende om tussen de complotdenkers en Covidsceptici te blijven staan. Het kruis als vreemd element dat niet begrepen wordt en over het hoofd wordt gezien, de brug als offerplaats, het kruis als voorbeeld en inspiratie, als breekijzer binnen een beweging, daar heb ik niks aan. En wat heeft een offer voor zin tussen de complotdenkers, voor wie breng ik dat dan?

De Nouvelle Théologie

Nu richt ik me voor een antwoord op de Nouvelle Théologie, een katholieke theologische stroming die voor de tweede wereldoorlog begon en leidde tot het tweede Vaticaans Concilie en daar grote invloed had. Theologen die tot deze stroming behoorden zijn Henri de Lubac, Hans Urs von Balthasar, Marie-Dominique Chenu en Jean Daniélou.

In 1946 publiceerde Danièlou een programmatisch artikel met thema’s die later uitgewerkt zouden worden. Daarin bekritiseerde hij zowel het katholieke modernisme als de scholastieke en neothomistische theologie. De katholieke modernisten wilden geloof en wetenschap combineren, en waren volgens Daniélou op een dood spoor gekomen. God was een te kennen object geworden in een horizontale wereld, de transcendentie was verdwenen. God moest voor Danièlou en de andere theologen uit deze stroming ‘Subject’ zijn en transcendent. Hij bekritiseerde ook de neothomistische theologie. Thomistische theologie was al vanaf de dertiende eeuw dominant was en werd weer vooruitgeschoven door de kerkleiding om de invloed van de modernisten tegen te gaan. Neothomisten maakten een strikte scheiding tussen deze wereld en de bovennatuurlijke wereld. Geloof werd belichaamd in een ‘stille onveranderlijke wereld’, statisch en meta-historisch, zonder ruimte voor historiciteit, voor bijbel of exegese, al helemaal niet van het Oude Testament. Neothomisten verwierpen het kantiaanse kennende subject. De Nouvelle Théologie erkende dat juist wel. Ze wilden de bovenwereld en de natuurlijke wereld verbinden, en die laten kennen en ervaren door het vrije subject, zodat die toegang en deel had aan het mysterie. Geloof zou ervaren worden worden, minder intellectueel zijn en op die manier tot redding kunnen dienen in de levens van mensen.

De Nouvelle Théologie stond een sacramentele ontologie voor, waarbij de zichtbare wereld verbonden is met de verborgen, onzichtbare werkelijkheid van God. De zichtbare en verborgen werkelijkheid lopen in elkaar over en worden van elkaar doordrongen. Dit is dezelfde dynamiek, tussen twee polen, zoals die ik hierboven beschreef: tussen kerk en wereld, tussen de goddelijke wereld van de slotzusters en de missie, tussen vuur en zweethut, tussen het altaar met verbeeldingen van questers, en zijzelf op hun questplekken. De pool die het dichtst bij het heilige was, was steeds de belangrijkste. De Nouvelle theologen dachten verschillend over de verhouding tussen de polen van natuur en bovennatuur en welke het belangrijkste was. De Lubac en Bouillard legden het primaat bij de bovennatuur. Bij hen is de natuur is een uitdrukking van de bovennatuur. Balthasar en Chenu legden de nadruk op de menswording van God, die zich daarmee diepgaand verenigt met onze wereld. Dit houdt een grote waardering voor de schepping in. Bij hen ligt het primaat dus bij de natuur. Welke pool voor mij het belangrijkste is, weet ik nog niet. Maar dat er een verbinding is, tussen God en de wereld en dat die elkaar beïnvloeden, vind ik een groot goed. Het geeft ons handelen zin.

Daniélou ontwikkelde vanuit deze verbinding van natuur en bovennatuur een sacramentele theologie. Die hield een doorlopende heilsgeschiedenis in. Deze heilsgeschiedenis is dezelfde als de seculiere geschiedenis en loopt uit op de wederkomst van Christus. Wij nu nemen deel aan deze heilsgeschiedenis. Dit steunt mij om bij mijn altaar te blijven staan. Op deze manier heb ik nooit naar de geschiedenis gekeken. Ik keek vooral naar het ‘hier en nu’. Tot nog toe dacht ik: “Het evangelie is in conflict met complotdenken. Ik hoor daar niet zijn.” Een altaar in het bos in Assisi, waarmee dankbaarheid voor de schepping en de schoonheid van de plek benadrukt wordt, is niet in conflict met het evangelie, maar dit altaar wel. Maar nu denk ik: “Ik wordt omgeven door God, ik maak deel uit van een keten, die uitloopt uit op het koninkrijk van God.” Op die manier staar ik me niet blind op het heden en op de mensen waar ik tussen sta. Het zet mijn handelen in de wereld in een veel breder perspectief, ik richt me op het heil, in dienst waarvan mijn doen en laten staat.

Het altaar in de Nouvelle Théologie

De Nouvelle theologen ontwikkelden en legitimeerden hun theologie aan de hand van de kerkvaders. De kerkvaders sloten aan bij de bijbelse bronnen. Hen zagen ze als de meest oorspronkelijke getuigen. Ze noemden dit ressourcement, herbronning. In zijn boek Bijbel en Liturgie uit 1956 laat Danièlou zien hoe voor de Kerkvaders Oude en Nieuwe Testament in elkaar grepen en inhoud gaven aan de kerkelijke sacramenten. Ze zijn, zo zegt hij, een voortzetting van de Magnalia Dei uit de geschiedenis van Israël en het leven van Jezus. Aandacht voor het Oude Testament was helemaal nieuw.

Het altaar komt ter sprake in Bijbel en liturgie als de eucharistie behandeld wordt. De kerkvaders hebben het over een stenen of houten tafel, die geconsecreerd wordt met gewijde olie. Maar het ware altaar is Jezus zelf, daar gaat het om. Volgens kerkvader Ambrosius is het altaar een beeld van het lichaam van Christus. Cyrillus van Alexandrië citeert Origenes en breidt het uit: Christus zelf is altaar, offergave en priester tegelijk. Deze gedachte is niet nieuw voor mij. Het kruis op de Museumbrug was een eucharistisch altaar. Het offer van Jezus was inspiratie voor het offer dat wijzelf brachten. Maar dat altaar was uitsluitend door offer en lijden getekend. In de Nouvelle Théologie is in het sacrament van de eucharistie het hele paasmysterie vervat: kruisiging en opstanding, hemelvaart, verheerlijking en wederkomst. Wanneer ik mijzelf en mijn altaar te midden van de Covidontkenners op die manier bezie, krijgt het een doel en kader. Ik plaats mijn handelen in het licht van de komende herschepping.

Ook het verleden heeft een plaats, en de bevrijding en hulp die eerder ervaren is. De betekenis van de eucharistie moet volgens Danièlou, in de kielzog van de kerkvaders, begrepen worden door de gebeurtenissen in het Oude Testament: de priester Melchisedek, de gaven van het manna, het water uit het rots en de messiaanse maaltijden. Elk van deze gebeurtenis geeft inhoud. Zo toont het manna en het water uit de rots de hulp van God waar we afhankelijk van zijn. De messiaanse maaltijden zijn een belofte van het koninkrijk van God. Ook dit is verrijkend. Ik bouw verder op wat vroeger als voeding en heil is ervaren.

Daniélou ziet de eucharistie als hemelliturgie. Hij haalt Theodorus van Mopsuestia aan, die zegt dat we onszelf moeten beschouwen als in de hemel wanneer we aan de eucharistie deelnemen. In de eucharistie komt het zichtbare en onzichtbare, natuur en bovennatuur samen. De diakenen die het altaar klaarmaken zijn een beeld van de engelen, dienstbaar aan de wereld. Die engelen zijn onzichtbaar, maar werkelijk tegenwoordig. Bij de kerkvaders is ‘een beeld van’ ook altijd tegelijkertijd een tegenwoordigheid van het onzichtbare mysterie. Ook deze gedachten over de eucharistie zijn een steun voor mij. Ik vier geen letterlijke eucharistie bij mijn altaar tussen de Covidontkenners, maar de gedachte dat mijn daden daar, hoe onvolmaakt ook, deelnemen aan een hemelse liturgie steunt me. Dat ik omringd ben door engelen, ook. Ik ben niet alleen.

Al met al helpt de Nouvelle Théologie mij om niet weg te lopen tussen de Covidsceptici en komplotdenkers. Als ik achteruit kijk, de geschiedenis in, dan is er een voortgaande lijn van redding die ervaren is, in het Oude en Nieuwe testament. Ik bouw daar op voort. Als ik vooruit kijk, dan is er de verwachting van het Koninkrijk. Als ik naar boven kijk, dan is de hemel open, verweven met ons leven in het hier en nu, alsof engelen op een ladder omhoog en naar beneden gaan. De geschiedenis wordt als het ware op drie manieren opengemaakt, naar het verleden, naar de toekomst en naar de hemel. Dit alles geeft mijn handelen zin en perspectief. Het geeft mij als ruimzinnig theoloog het denkkader om me te verbinden met mijn context. Ik blijf er dus, tussen de complotdenkers en coronasceptici. Wel misselijk.

Geschreven voor de website van Op Goed Gerucht

Tarotlantaarns


Een tarotlantaarn houdt je wens levend. Tarotkaarten kan je inzetten als mooie visuele verbeeldingen van wensen, van iets wat je in jezelf wakker wilt roepen, of waarvan je meer in je leven wilt hebben. Door het licht in de lantaarn wordt de kaart mysterieus en sprookjesachtig verlicht. Je verbindt je verlangen met iets prettigs ontspannends. Magie voor herfst en winter.

Kies uit je spel met de afbeeldingen omhoog een kaart die jouw wens uitdrukt. Laat je keuze even bezinken. Soms denk je na vijf minuten: 'Nee, toch een andere'. Scan je gekozen tarotkaart of kopieer een versie van de kaart op het internet. Meet uit hoe groot de kaart moet zijn (meestal kleiner dan je denkt). Pas de afmetingen aan en print de kaart uit. Twee soorten tarotlantaarns:

Glazen pot met drijver

Benodigdheden: glazen pot, je geprinte kaart, schaar, zonnebloemolie (of een andere eetbare olie), eventueel eikels, kiezels of kastanjes, een drijvertje met een lontje. Je kunt dat drijvertje zelf maken of aanschaffen (te koop als lichtpuntjes, boeddhalichtjes of marialichtjes).

Werkwijze: Knip de geprinte kaart uit. Vul een glazen pot met zonnebloemolie en druk de kaart tegen de wand. De kaart blijft vanzelf plakken. Eventueel leg je er stenen of eikels naast om het nog aantrekkelijker te maken. Op de olie leg je het drijvertje.


Glazen pot of lantaarn met waxinelichtje

Benodigdheden: glazen pot of bestaande lantaarn, je geprinte kaart, schaar, zonnebloemolie (of een andere olie die je kan eten), plakstift, waxinelichtjes, eventueel vliegerpapier.

Werkwijze: Knip je geprinte kaart uit. Smeer de kaart in met zonnebloemolie, dan wordt hij doorzichtig. Plak de kaart met een plakstift op de buitenkant van de pot of lantaarn. De lijm vlekt wat, dus gebruik weinig. Met vliegerpapier kan je mooie kleuraccenten geven.

Zet de lantaarn op een plek die goed kan zien, zodat je er van kan genieten en je je wens dichtbij hebt.

Op mijn website: tarotlantaarns

De scheuren en spleten van Franciscus

“Enkele dagen later zat Franciscus naast zijn cel en aanschouwde aandachtig de natuur van de berg, zich sterk verwonderend over de enorme scheuren en spleten die in de massale rotspartijen zaten. Daarom begon hij te bidden, en toen werd hem door God onthuld dat die ontzaglijke scheuren door een wonder waren ontstaan bij het sterven van Christus, toen –naar de woorden van de Evangelist [Mt 27,51] – de rotsen uit elkaar spleten. En juist op de Vernaberg wilde God dat zichtbaar maken, om duidelijk aan te geven dat op die berg het lijden van Jezus Christus moest worden herleefd, in Franciscus’ ziel door middel van liefde en meelijden, en in zijn lichaam door middel van de wondtekenen.”

Franciscus van Assisi raakte aan het eind van zijn leven vervreemd van zijn orde. De broeders bedelden niet meer zoals in het begin, sliepen op bedden in plaats van op de kale grond, leerden theologie en woonden in nieuwe, stevige huizen in plaats van in een oude stal. Franciscus hield van de arme, lijdende Christus en verlangde terug naar de begintijd. Maar hij hield ook van de broeders. Aan de ene kant wilde hij trouw blijven aan Christus. Aan de andere kant wilde hij trouw blijven aan de broeders. Met een groepje getrouwen trok hij naar de berg La Verna om daar te vasten en ontving daar de kruiswonden.




Nieuwe spirituelen

De gebeurtenissen op de berg vergezellen mij de laatste maanden. In het voorjaar, toen ik met corona ziek op bed lag, gebeurde er iets ingrijpends. Vriendinnen en andere contacten gleden de complottheorieën in. Zij horen tot wat we wel noemen, ‘nieuwe spirituelen’. Ze zijn geïnteresseerd in spiritualiteit in de breedste zin van het woord. Ik behoor zelf ook tot deze groep. Als theoloog, ‘ongezonden zendeling’ vang hun -vaak terechte- kritiek op kerk en christendom op. Zij inspireren mij, en ik breng op mijn beurt geloof en christelijke rituelen in. We steunen elkaar. Mijn vriendinnen zetten zich in voor vrouwen en hun emancipatie, ze doen goed werk. Maar nu delen ze nepnieuws dat ik rapporteer bij Facebook. Je vriendinnen rapporteren, dat is heel naar.

Zendingsstrategie

Ze ontkennen de ernst van het virus, de maatregelen zijn bedoeld om ons eronder te houden. Ze willen geen mondkapje dragen of afstand houden en voelen zich beknot in grondwettelijke rechten. Hun facebookupdates ervaar ik vaak als intimiderend. Wee je gebeente als je ertegen in gaat tussen de tweehonderdvijftig instemmende opmerkingen. Een vriendin van lang her gaf zonder uitleg een link naar een staatje van de RIVM, dat leek te suggereren dat het coronavirus onbelangrijk is tussen andere virussen. Het was een reactie op een facebookpost van mij. Nooit reageerde ze, maar wel op deze post, waarin ik mijn verdriet uitsprak over de oplopende besmettingen. Een zendingsstrategie van de samenzweringsgroep QAnon, om twijfel te zaaien, lezers uit te dagen ‘zelf op onderzoek uit te gaan’.

Het kwalijkste vind ik het sociaal-darwinistische gedachtengoed. Wie sterk en jong is mag leven. Zwakkeren en ouderen mogen sterven. ‘Het leven is niet beheersbaar’, zeggen ze, ‘We kunnen niet alle ziekte en dood buiten ons houden.’ Alsof er nooit penicilline is uitgevonden, chemokuren worden ingezet of preventief medicijnen geslikt.

Solidariteit

Ik ben betrokken geraakt bij groepen die een ander coronabeleid voorstaan, goed voor de economie en voor de hoge risicogroepen. Als theoloog zit ik bij de community rond het Red Team, dat de regering ongevraagd advies geeft en ik doe mee met Containment Nu, een initiatief waarin veel mensen uit hoge risicogroepen actief zijn. Mijn hart gaat uit naar ouders die moeilijke beslissingen nemen, omdat de scholen niet veilig zijn. Een ouder koos ervoor ergens anders te gaan wonen, zodat zijn kind naar school kan gaan. Andere ouders geven thuisonderwijs, met de angst voogdij te verliezen.

Ik sta werkelijk ergens anders dan mijn vriendinnen. Zij strijden voor autonomie en vrijheid, ik voor solidariteit, een samenleving waarin iedereen mee kan doen. Wanhopig en woedend sta ik aan ene kant van de kloof, en wil andere maatregelen. Mijn vriendinnen staan aan de andere kant, in paniek, verontwaardigd blèrend om vrijheid. Tussen ons in, een gapende diepte, een grote wond. Maar het zijn wel mijn vriendinnen. Ik wil hen trouw blijven, maar ook aan Christus.

Meeleven en pijn

Ik ervaar een sterk moreel appel om in discussie te gaan. Wat heeft mijn aanwezigheid daar anders te bieden? Maar ik weet dat dit verwijdering oplevert, en dat het hun visie niet zal veranderen. Het moet dus anders: liefde en medelijden, zoals Franciscus opwekte in zijn ziel. Contact op gevoelsniveau doet me goed. Onze angst delen maakt me milder. Ik leef oprecht mee met de akelige ervaring te worden gecorrigeerd wanneer je niet het verplichte masker draagt. En ik ontvang grote hartelijkheid.

Maar ik ga in het contact aan mijn eigen pijn voorbij. Mijn moeder van negentig kan sterven door hun gedrag, en zoveel anderen. Het is net of dat er helemaal niet meer is, op het moment dat ik met hen meeleef. Ik ben als Franciscus die zijn kruiswonden verbergt met de lange mouwen van zijn pij. Als ik me voorneem contact op te nemen, dan verschijnt er vanzelf een innerlijk beeld. Ik sta dan met mijn armen naar beneden, iets van mijn lichaam af, mijn handpalmen open naar voren, met daarin de kruiswonden. Het worden relaties die dieper en dieper gegrond raken in trauma en pijn. Kan ik me niet beter afkeren?

Ik vermoed dat Franciscus zijn innerlijk conflict niet heeft kunnen oplossen. Hij kreeg de kruiswonden als hyperbool, het conflict geëtst in zijn lichaam. Hij is gelijk aan de lijdende Christus geworden, zo intiem als je maar kan zijn met degene die je navolgt. De broeders met wie hij een conflict heeft kunnen niet meer om hem heen, hij is immers gelijk aan Christus, die zij volgen. Daar zit iets manipulatiefs in, maar ik neem het serieus, want ik herken het zo sterk. Franciscus laat de broeders niet los en Christus niet. Die zitten in zijn ziel en in zijn wonden.

De scheuren en spleten en de kruiswonden zijn uitdrukking van groot lijden. Ik hoopte in de mysterieuze gebeurtenissen op La Verna een oplossing te vinden voor mijn conflict. Ik vond er mededogen en pijn. Zal het me lukken om vol te houden?



Het citaat komt uit: Tweede beschouwing. Over het leven van Franciscus en zijn gezellen op de berg La Verna. In: De Fioretti, verhalen over Sint-Franciscus, Gottmer, Tweede druk 2006 (1999) p.178

Eerder gepubliceerd in: Woord en Dienst, jrg.69, no.11, november 2020, p.34-35

Als ik een weerwolf ben



Met deze tarotlegging verbeeld je je dat je een weerwolf bent. Je onderzoekt wie je bent en wat jij doet als weerwolf. Je kijkt met deze tarotlegging naar kanten van jezelf die niet aan bod komen in het daglicht. Die kunnen vruchtbaar zijn of destructief. Het brengt je op wegen die je niet vaak gaat. En misschien zitten er aanwijzingen in die je kunt gebruiken in het echte leven. Weerwolven zijn mensen die regelmatig veranderen in wolven, met volle maan bijvoorbeeld. Weervolven komen voor in legendes, spookfilms, literatuur en kinderboeken. Zo is er de Twillightserie van Stephenie Meyer, waarin vampieren tegen weerwolven vechten, en de kinderboekenserie Dolfje Weerwolfje van Paul van Loon.

Hoe ga je te werk? Trek een kaart bij iedere vraag. Kijk of je de kaart die je trekt kan toepassen op je situatie van dit moment. Let op je eerste instinctieve reactie, ook als die agressief is of sluw, anders dan je gewend bent van jezelf. Probeer het oordeel over jezelf voor even te laten varen. Het is allemaal in verbeelding. Je doet niemand kwaad of pijn. Wees vrij en heb er plezier in.


                        Legpatroon:
10   11
9                       12
8                                13
7                                     14
6                   1                  15
5                                     16
4                                   17
3                             18
2              19
20


Kaart 1
De eerste kaart die je trekt laat zien hoe het komt dat jij een weerwolf bent geworden. Het is een meestal een betovering. In verhalen en films verander je in een weerwolf wanneer je door een weerwolf gebeten wordt. In het kinderboek Dolfje Weerwolfje van Paul van Loon zit het in de familie. Dolfje wordt geboren als weerwolf en zijn opa was het ook. Hoe dan ook, het is niet vrijwillig.
Waardoor ben ik een weerwolf geworden, een mens die regelmatig een wolf wordt?

Kaart 2
Sommige weerwolven veranderen iedere nacht in een wolf, anderen alleen rond volle maan. Het kan ook een een situatie, behoefte, obsessie of verlangen zijn die maakt dat een weerwolf op een bepaald moment verandert in een wolf. Het geeft trouwens onrust als het bijna tijd is om wolf te worden.
Op welk moment verander ik in een wolf?

Kaart 3
De menselijke botten, skelet, pezen en ingewanden moeten helemaal veranderen om een wolf te worden. In films en verhalen doet deze transformatie pijn.
Wat kost het me om te veranderen in een wolf?

Kaart 4
Meestal zijn weerwolven zwarte, grote gruwelijke monsters, die heel snel zijn. Dolfje weerwolfje is een wit wolfje.
Hoe zie ik er uit als wolf?

Kaart 5
Op welke plek wil ik het liefste zijn als wolf?

Kaart 6
Wat merk ik als wolf op aan mijn situatie, wat ik niet zag als mens?

Kaart 7
Voor wie of wat lig ik op de loer, als wolf?

Kaart 8
Weerwolven verslinden mensen en dieren in hun wolfse gedaante. Ze belagen ze en achtervolgen ze in de avond en nacht. Ze zijn sterk, snel en gevaarlijk en jagen mensen grote schrik aan. Dolfje weerwolfje kwam als wolf op voor zijn vriend die gepest werd en nam een groepje pesters te grazen.
Wat doe ik als ik in een wolf ben veranderd?

Kaart 9
Wat doe ik als wolf met de mensen die ik tegenkom?

Kaart 10
Wat kan me uitzinnig gelukkig maken als ik veranderd ben in een wolf?

Kaart 11
Wat zal ik nooit doen in mijn wolvengedaante?

Kaart 12
Wat win ik met mijn wolfzijn?

Kaart 13
Hoe ervaar ik het om een wolf te zijn?

Kaart 14
Weerwolven veranderen van wolf naar mens als de periode van de volle maan voorbij is, of wanneer de zon opkomt. Ze kunnen veranderen door een nieuwe situatie of wanneer hun verlangen of behoefte vervuld is.
Wanneer verander ik van wolf naar mens?

Kaart 15
Weerwolven moeten altijd op hun hoede zijn om niet ontdekt te worden.
Hoe verberg ik mijn wolfse aard?

Kaart 16
Weerwolf zijn is niet alleen maar een pretje. Je kiest er niet voor.
Wat verlies ik doordat ik een weerwolf ben?

Kaart 17
Welke nadelen heb ik in het leven omdat ik een weerwolf ben?

Kaart 18
In het verhaal over de weerwolf van Millingen hebben vrienden van een weerwolf medelijden met hem en bevrijden hem. Door hun redding is de betovering is verbroken en hoeft hij nooit meer een wolf te worden.
Hoe kan de betovering verbroken worden en kan ik weer mens worden voor altijd?

Kaart 19
Wie ben ik als de betovering verbroken is en ik geen weerwolf meer ben, maar een mens?

Kaart 20
Wat neem ik mee uit mijn tijd dat ik weerwolf was?

Leg kaart 19 en 20 bovenop kaart 1 om je transformatie tot mens te bekrachtigen.


Bedacht tijdens de Covid-19 pandemie omdat die zoveel beheersing in gedrag vereist: afstand houden, mondkapje dragen, botsingen hierover. Dit legpatroon biedt een uitlaatklep.
Link naar het legpatroon op mijn website: Weerwolf tarotlegging

Dolores - omgaan met wie anders denkt over de pandemie



Acht tips en een tarotlegpatroon

De pandemie raakt ons allemaal. En we verschillen van mening over oplossingen, over oorzaken en over de ernst. Op sommige dagen barst Facebook en Twitter uit elkaar van verontwaardiging. En ikzelf ook als ik me mee laat slepen. Hoe om te gaan met familie, vrienden en collega’s waar je het helemaal niet mee eens bent? Dat is het thema van dit legpatroon. Vooraf acht tips voor de omgang.

In discussie gaan of de ander overtuigen helpt soms maar meestal niet. Wat dan? Met de tarotlegging onderzoek je hoe je het contact kan behouden en eventueel in gesprek kan gaan, al vind je de visie van de ander verwerpelijk. Let wel, contact verbreken of afstand nemen is ook prima. Wanneer iemand oproept tot geweld, antisemitisch of racistisch is, je beschimpt of als iemands opvattingen en gedrag pijnlijk of bedreigend zijn, neem je afscheid. Maar wil je het contact behouden, omdat een vriend is, of omdat het familie of een collega betreft, dan kunnen deze tips en de tarotlegging een beetje steun bieden.

Dolores

Wanneer mensen je dierbaar zijn, kan het pijnlijk zijn dat ze er zo anders in staan dan jij. Daarom hoort ‘Dolores’, bij dit legpatroon, godin van verdriet en rouw. Het is een ‘Found Goddess’, in het leven geroepen door Morgan Grey en Julia Penelope in de jaren tachtig. Je kunt haar ook aanroepen als Mater Dolorosa, Moeder van Smarten, een titel voor Maria.
Als je Dolores aanroept, zeilt ze naar je hart en maakt dat open voor alles wat daarin zit, tranen, boosheid, rouw, omdat het gaat zo als het gaat. Ze erkent je verdriet, dat biedt echte troost. Ze zoekt ook naar liefde, de geur van jasmijn en roos, slimme oplossingen en nieuwe lichte wegen voor jou. Zoek Dolores op als het je overspoelt of je het niet meer weet.

Ruimte vinden

Hoe kan je ruimte vinden voor de ander en voor jezelf? Dit eerst, daarna volgen acht tips voor de omgang en het legpatroon.

Wat helpt is nieuwsgierigheid naar wat er in je omgaat. Wat roept dit verschil aan mening op? Verbazing, teleurstelling? Zodra je de geest van nieuwsgierigheid toelaat, ben je opener voor jezelf. En je bent meteen ook nieuwsgierig naar je gesprekspartner, naar wat hij of zij doormaakt. Het virus iedereen anders en dat het zwaar is voor ons allemaal, en dat je familielid, vriend of collega en jijzelf van slag kunnen zijn

Als je boos bent, probeer dan om je woede niet te veroordelen. Voor vrouwen kan dat een opgave zijn. Wij ‘mogen’ niet kwaad zijn en daarmee verliezen we aan kracht. Dat wil niet zeggen dat je het fel en ongecontroleerd over de ander uit moet storten. Meestal verlies je er contact en goodwill mee. Maar helemaal verstoppen hoeft niet, vind ik. Dus, als je in gesprek gaat, probeer dan je heftigheid te kanaliseren, Denk aan de vrouw op de kaart van de Kracht, zoals zij de kracht van de leeuw kanaliseert.

Vergeet je oordeel niet. Soms is het beter om je oordeel op te schorten, bijvoorbeeld als je open wilt luisteren en om nieuwsgierig te kunnen zijn. Maar wanneer oordelen altijd achterwege blijft, dan is er geen onderscheid meer tussen goed en kwaad en geen nuance. We hebben allemaal een geweten, dat maakt ons nu juist tot mens. Dus oordelen mag vind ik. Je hoeft ook geen midden te vinden. Het is niet zo, dat de ‘waarheid’ in het midden ligt. Het is belangrijk, dat je blijft staan voor wat jij waardevol vindt en de ander ook. De ander naar beneden halen, is niet zinnig.



Acht tips voor de omgang

1. Wat ik zelf het fijnste vind, is mee te kunnen leven, wederzijdse hartelijkheid te ervaren, ondanks de verschillen. Dat gebeurt vaak door het delen van concrete ervaringen. Ook zeg ik wel eens: ‘We staan hier anders in, maar dat wil niet zeggen...’.

2. 'Agree to disagree'. Spreek samen af dat jullie van mening verschillen, en dat je elkaar niet hoeft te overtuigen. Dat is een nuchtere houding en houdt de verstandhouding op peil. Herhaal de afspraak steeds weer, wanneer iemand zich er niet aan houdt en toch over het onderwerp begint. Dat is de techniek van de ‘gebroken grammofoonplaat’.

3. Wanneer je wel over het topic spreekt waarover je het oneens bent, zoek dan de nuance in het gesprek, dan wordt je niet uit elkaar gedreven. Wanneer er iets is in het verhaal van de ander waar je het mee eens bent, erken dat dan.

4. Ga op zoek naar iets waar je samen bezorgd over bent, een zorg die je samen deelt, al zijn jullie praktische oplossingen misschien anders. Dat verbindt.

5. Haal herinneringen op aan de tijd voor Covid, aan wat jullie samen meegemaakt hebben. Dat verbroedert en geeft hoop op in hoe het weer kan worden.

6. Je doet groot goed wanneer je luistert naar iemand met je volle aandacht. Dat komt echt heel weinig voor. Soms is het beter dat jouw verhaal dan op een ander moment aan bod komt.

7. Stel grenzen. Als mensen reageren op mijn Facebookposts over corona, dan wil ik dat ze vriendelijk zijn en ingaan op de inhoud of mijn gevoel in de post. Doen ze dat niet en geven ze plompverloren hun mening, dan vraag ik dat anders te doen. Meestal is er begrip voor, maar eerlijk gezegd ben ik er ook twee vrienden door verloren.

8. In mijn sociale netwerken raken mensen wel eens heel fanatiek. Het kan zijn dat het dan mentaal niet helemaal goed meer gaat. Wat ik wel eens doe is de vraag stellen: ‘Hoe gaat het met je?’ Een vangnet bieden is iets wat nu van groot belang is. Een telefoontje of een chat kan veel goeds doen, alleen al aan afleiding.


Dolores - tarotlegging
 
                                               Legpatroon:
6   7
5              8
4                     9
3         13       10
2                11
1     12


Kaart 1: Keer je naar binnen, richt je op Dolores, ze opent je hart. Wat zit er in je hart?
De kaart kan gevoelens laten zijn, maar ook een wens of een verlangen in het contact.

Kaart 2: Wat brengt ons samen?

Kaart 3: Wat is belangrijk voor mij aan dit contact?

Kaart 4: Op welke manier raakt de crisis mij het meest?

Kaart 5: Wat steunt me om deze persoon serieus te nemen?

Kaart 6: Hoe wil ik dat deze persoon met mij omgaat? (en hoe kan ik daarvoor zorgen?)

Kaart 8: Hoe kan ik mijn (heftige) gevoelens hanteren in dit gesprek of in de omgang?

Kaart 9: Wat te doen met mijn oordeel in dit gesprek/deze omgang (opschorten of niet)

Kaart 7: Wat helpt me echt te luisteren?

Kaart 10: Hoe kan ik zorgen dat er naar mij geluisterd wordt?

Kaart 11: Wat is een aanrader voor mij in de omgang met deze persoon of in dit gesprek?

Kaart 12: Wat geeft ons samen lol?

Kaart 13: Op welke manier behoedt Dolores ons?


Link naar mijn website: Dolores

Verzoek aan de Raad van Kerken om zich uit te spreken in de coronacrisis

Ik heb een verzoek gedaan aan de Raad van Kerken om zich uit spreken over solidariteit en de waarde van elk mensenleven. Ik mis de stem van de kerken in het publieke debat en die is wel nodig.

Beste Raad van Kerken,

Afgelopen zaterdag 25 oktober verscheen er een interview met Marli Huijer en Rudi Westendorp waarin zij stelden dat het redden van mensenlevens niet meer als belangrijkste doelstelling moet worden gezien van het coronabeleid. Steeds meer komt de waarde van mensenlevens en solidariteit met elkaar, onder druk te staan. Mijn verzoek is of jullie hier tegenwicht aan willen geven, bijvoorbeeld in een statement, een persverklaring, waarmee de Raad van Kerken ook in de media komt.

Er is tot nog toe weinig tegengeluid uit de kerken. Ze richten zich vooral op zichzelf en op hun overleving en niet zozeer op de samenleving. Ze stellen de onderliggende maatschappelijke tendensen van hedonisme en sociaal darwinisme niet aan de orde.

Oecumenisch kerkelijk spreken in het publieke domein wordt bemoeilijkt door de gebeurtenissen in Staphorst. Een statement biedt ander geluid waarin de kerk niet aan zichzelf denkt. Bovendien, is verzet bieden tegen sociaal darwinistisch gedachtengoed niet principieel onze roeping?

20200806_215838.jpg


Stemmen die opkwamen voor solidariteit in deze crisis: Op 3 mei verscheen in het tijdschrift In de Waagschaal een interview met Chris Rutenfrans door Coen Wessel: Chris Rutenfrans over euthanasie en over de Coronacrisis. Op 27 augustus een artikel van Bert en Peter Slagter op het platform Follow the Money: Toon mij hoe u met uw ouderen omgaat, en ik zeg u wie u bent’ Op 24 oktober schreef pastoor JJ. van Peperstraten een persoonlijk 'draadje' op Twitter over omgaan met de dood. Last but not least, is er de stem van mensen uit hoge risicogroepen die zich bedreigd voelen. Zij lieten zich op Twitter persoonlijk uit over de waarde van hun leven met de hashtag #GeenDorHout. Zij hebben nu ook een website.

Ik hoop dat jullie mijn verzoek in overweging willen nemen en je in willen zetten voor een statement.



Beeld: Herdenking Coronadoden, Containment.Nu, 5 augustus 2020, Dam Amsterdam

Een wandelingetje met tarot


Een dagelijkse wandeling met tarot haalt je uit de sleur en biedt inzicht, ook als het simpelweg een blokje om is. Je ontmoet het mysterieuze en onverwachte, wat je anders niet opgemerkt zou hebben.

                                         Legpatroon:

7
6

5
4
----------
3

2

1



Kaart 1: Hoe ga ik op pad?

Deze kaart kan een een innerlijke houding zien waarmee jij je wandeling begint, verveeld, of nieuwsgierig. De kaart kan ook laten zien hoe je loopt: voortsnellend als de ridder van zwaarden, maar dan te voet, of zwierig als de Dwaas.


Kaart 2: Waar ga ik mee op pad?

Kijk wat de kaart je laat zien: een intentie, iets waar je mee rondloopt of een wens.


Kaart 3: Wie of wat kom ik onderweg tegen?

Dit is een raadselachtige kaart, en daarom juist zo leuk, wat of wie zal je ontmoeten? Misschien kom je iemand tegen die lijkt op een figuur op je kaart. De kaart kan ook iets innerlijks laten zien van wat je doormaakt op je wandeling. Misschien lijkt het landschap van de kaart wel op het landschap waar jij je wandeling maakt, of herken je de het weer. En wie weet, is het wel allemaal tegelijk.


De volgende kaarten trek je bij thuiskomst.


Kaart 4: Hoe stap ik het huis binnen?

Deze kaart toont je stemming, je innerlijke houding waarmee je terugkomt of de manier waarop je het huis bent binnengestapt. Belast en beladen als de man op 10 van staven of als de Koningin van Staven, genietend van jouw eigen domein. Vergelijk deze kaart met kaart 1.

Kaart 5: Waar kom ik mee terug?

De kaart die op tafel komt toont een inzicht of een stemming. Het kan een kaart zijn die je liever niet had getrokken, maar ook dat geeft inzicht. Vergelijk de kaart met kaart 2, waarmee je op pad bent gedaan.

Kaart 6: Wat heeft de ontmoeting met me gedaan?

Vergelijk de kaart die je trekt met kaart 3: wie of wat je tijdens je wandeling tegenkwam. Zoek naar het goede in wat je ontmoet hebt op je wandeling. Soms haalt een kaart naar boven, waar je je nog niet van bewust was.

Kaart 7: Wat ga je nu doen?

Duid de kaart die je trekt, positief en zo concreet mogelijk. Meestal is er iets kleins te vinden dat je direct kan doen. Komt 9 van staven op tafel, en voel je je gewond en verdrietig, maak dan een kop warme thee voor jezelf. Trek je de Geliefden, zoek dan contact met iemand. Is het 8 van pentakels, het werkende mannetje, ga dan bijvoorbeeld stofzuigen, of iets doen waar je concentratie voor nodig hebt.

17 oktober 2020, tijdens de gedeeltelijke lockdown in de COVID-19
Link naar mijn website: Een wandelingetje met tarot

In het spiegelhuis

Morgen is het de feestdag van Sint Michaël. Het is aartsengel. Hij aartsengel strijdt tegen onrecht, beschermt de zwakken en ontvangt de zielen van de doden. Heb je de hulp van Sint Michaël nodig, dan is het de gewoonte om zijn naam drie maal hardop uit spreken en vervolgens te zeggen waar je zijn hulp voor nodig hebt. De opdracht:

Zeg de naam van Sint Michaël drie maal luidop, noem hem je zorg en trek een kaart. De kaart laat zien wat zijn hulp is.

Mijn zorg blijft geheim. :-) De kaart die ik trok, is de Hogepriesteres uit de Alice Tarot. In de Rider Waite Tarot zit de Hogepriesteres rustig tussen twee pilaren. Wel zijn er diepe emoties. Achter achter haar zie je het water dat dit verbeeldt, net als de maan onder haar voeten en de rimpeling van haar blauwe kleed. De Hogepriesteres uit de Alice Tarot zit niet rustig, maar is actief.


De scène laat het moment zien waarop Alice door de spiegel stapt naar het Spiegelhuis. In dit huis gaat alles achteruit, ook de klok met de wijzers. Ze is actief, maar qua mindset stapt Alice rustig de onbekende wereld in. Ondanks alle vreemde dingen in dit huis is Alice niet bang. Ze is nieuwsgierig. Haar voornaamste zorg is om zoveel mogelijk te zien, voor ze weer terug gaat naar de gewone realiteit.

De hulp van Sint Michaël is om rustig te blijven en bovenal nieuwsgierig te zijn bij wat ik ontdek.

Vraag uit Herfst van dag tot dag met tarot