Sukkah

"Vaarwel aan de loofhut"

De laatste zeven dagen was mijn weblog een virtuele loofhut. Op het Joodse Loofhuttenfeest dat acht dagen duurt, worden iedere dag bijbelse voorouders uitgenodigd. Het feest eindigt op de achtste dag met een zegen: “Vaarwel aan de loofhut.” 

           

Mijn vaarwel bestaat uit het gebed van de voormoeders die in mijn loofhut zijn geweest.

Sara, je trouw aan Abraham klinkt door tot in iedere bergkloof.
Je ongeloof een zoon te baren is gehoord tot bovenin de hemel
en je bent er niet om veroordeeld.

Sara je bent ons tot zegen.
Miriam, de hemel gaat dansen als jij speelt op je tamboerijn,
en de bomen buigen hun hoofden
als jij Mozes in zijn biezen kistje legt.
Miriam, je bent ons tot zegen.

Debora, jouw recht wortelt in de Thora,
en de hemelse Thora spreekt jouw recht.
Debora, je bent ons tot zegen.

Hanna, je tranen om het gemis van een zoon
vullen de meren van hemel.
Je gebed is een offer dat onze ziel verzacht.
Hanna, je bent ons tot zegen.

Abigail, je nuchterheid is die van donkere grond,
en je verstand is helder als hemels kristal.
Abigail, je bent ons tot zegen.

Hulda, profetes met de boodschap van omkeer en boete,
je roep om verandering klinkt door tot in de diepste zeeën.
en de as van de boete geeft vruchtbaarheid aan de velden.
Hulda, je bent ons tot zegen.

Esther, geen ster in de hemel is zo mooi als jij,
Je moed te zeggen wie je was, doet de hoogste bergen huiveren.
Esther, je bent ons tot zegen.

Moge de wereld vrede kennen
zodat wij elkaar volgend jaar zullen ontmoeten in het hemelse Jeruzalem.
Mirjam
Vandaag ben ik nog even naar je stukje over 'Mirjam' terug gegaan, De zin "houd het visioen van levenslust en liefde hoog en strijd er voor" kan ik zo op mijn voorhooft plaken denk ik, zowel voor de ander als voor mezelf (als ik in de spiegel kijk) want dat is iets waar ik volledig achter kan staan.