hart

Sara in de loofhut

Het is Loofhuttenfeest, een Joods feest dat acht dagen duurt. Het feest bestaat eruit uit dat een familie of huishouden een buiten loofhut bouwt, in de tuin of op het balkon. Daar eten ze in, soms slapen ze er ook in, als het tenminste niet regent, waait of erg koud is. 

        

Het is een simpele hut, vaak niet meer dan drie muren en een dak van riet waarbij je de hemel nog kunt zien. Het feest herinnert aan de tijd dat het Joodse volk door de woestijn trok op zoek naar een land om in te wonen, nadat ze als slaven uit Egypte bevrijd waren. Ze sliepen op die tocht in hutten die ze gauw af konden breken of zomaar onder de blote hemel, vertrouwend op God.

Het verblijven in de loofhut op dit feest doet denken aan die woestijntijd. De simpele hut brengt hen in contact met de kwetsbaarheid van het leven, met wat echt van waarde is, en met God. 
         
Het is traditie dat op dit feest gasten uitgenodigd worden om mee te eten in de loofhut. Niet alleen levende gasten maar vaak ook zeven bijbelse voorvaders (ushpizin): Abraham, Isaac, Jacob, Jozef, Mozes, Aaron en David. Dit zijn figuren die behoren tot het fundament van traditie en nog steeds belangrijk zijn. Ze worden iedere avond allemaal uitgenodigd en één van hen staat centraal. Vaak hangen afbeeldingen van de voorouders aan de muur van de loofhut en soms staat er een stoel voor hen klaar. De laatste jaren zijn het niet alleen de voorvaders die uitgenodigd worden maar in veel loofhutten ook bijbelse voormoeders (ushpizot). Dit zijn Sarah, Miriam, Deborah, Hanna, Abigail, Hulda en Esther.

Mijn weblog verandert voor deze acht dagen in een virtuele loofhut. Ik nodig de bijbelse voormoeders iedere avond uit en vraag één van hen om een onderwijzing. Een kaart toont wat die onderwijzing is en een afbeelding van de voormoeder hangt aan de muur van mijn weblog. Ik begin nu met uitnodigen. 

       

"Sarah, Miriam, Deborah, Hanna, Abigail, Hulda en Esther, voormoeders uit mijn traditie, kom binnen in mijn loofhut, wees welkom tussen de vier muren van mijn blog en beschermd door de Sjechina die over ons waakt." 

Vandaag vraag ik Sara.
Sara, je trouw aan Abraham klinkt door tot in iedere bergkloof.
Je ongeloof een zoon te baren is gehoord tot bovenin de hemel
en je bent er niet om veroordeeld.
Sara je bent ons tot zegen.
"Wat is je onderwijzing voor mij op deze avond?" 

De onderwijzing van Sara komt op de tafel in het beeld van Maat uit de Dochters van de Maan Tarot. De kaart is de equivalent van Gerechtigheid in de klassieke tarot van Rider Waite. 

De traditie van het uitnodigen van hemelse gasten stamt uit de kabbalistische traditie. Bij iedere gast hoort een sefira van de kabbalistische levensboom. Bij Sara hoort Chesed, de sefira van goedheid en barmhartigheid. Chesed is een onuitputtelijke bron van liefde die altijd blijft stromen en nooit ophoudt. Maat, godin van het recht, weegt en meet. Chesed, bron van goedheid en barmhartigheid doet dat niet. 

       

Sara: “Ik wilde een zoon, eiste een zoon. Maar had ik recht op een zoon, kon ik dat afdwingen? Nee, mijn zoon kwam, maar niet omdat ik er recht op had. Hij kwam uit een andere bron dan die van het recht.”

“Recht is er niet altijd,” zegt Sara tegen mij, “maar die onuitputtelijke bron van liefde die blijft stromen, is er altijd, ook voor jou."