berthevansoest (berthevansoest) wrote,
berthevansoest
berthevansoest

Pasen

Morgen is het Pasen: het feest van helder geel, jong groen, van eieren en nieuw leven. Pasen is het feest waarin dood en leven het dichtst bij elkaar liggen. Het contrast tussen rouw en vreugde kan niet groter zijn. Je ziet het aan de natuur buiten in deze tijd. De ene dag zijn de bomen kaal en dood en de volgende dag is er een groene waas van jong groen te zien. Zo is het ook met de dood en de opstanding van Christus. Van diepe rouw en schrik om zijn dood op de ene dag gaat het de volgende ochtend naar snelle voetstappen van de graftuin naar de stad, als de vrouwen in de vroege ochtend het graf van Jezus leeg gevonden hebben.

In sommige jaren kan ik de stap van de kale bomen naar het jonge groen niet maken, kost het me moeite om de vreugde van Pasen te beleven. Dan doen de narcissen naast het bejaardentehuis mij zeer aan de ogen, en zijn de groene blaadjes aan de bomen een schande. In die jaren is de lente een spiegel waarin ik kijk en daarin zie dat ik verdrietig ben en boos.

Tot de oudste paastradities hoort het versieren van een kruis met bloemen. In de jaren dat de narcissen te fel zijn, doet dat beeld van een kruis versierd met bloemen mij goed. Christus, hangend aan het kruis toont mijn eigen pijn en verdriet. En mijn pijn wordt omringd met bloemen. Kwetsbaar, vergankelijk, teer, maar zo mooi en teder. En oh wonder, een kruis versierd met bloemen is een kruis dat is gaan bloeien, een kruis dat van dood naar leven gaat.



Tags: pasen, veertigdagentijd
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments