Jezuspoppen

Een Hare Krishna volgeling vertelde me dat hij ‘deities’ in huis heeft, twee ‘poppen’. Hij maakt ze ’s ochtends wakker, kleedt ze aan, geeft ze eten en maakt ze ’s avonds klaar voor de nacht. Iedere dag legt hij een verse bloem bij ze neer. Ik vond het gek. Maar ik ben het ook gaan doen.

Ik ontdekte dat wij in onze christelijke traditie het aankleden van beelden kennen. In de middeleeuwen hadden kloosterzusters poppen van Jezus en Maria, en speelden daarmee. Het gaat bij deze praktijken om het opwekken van devotie. En het geeft de mogelijkheid van mystieke eenwording.

“Het is alsof je huis een paleis is en je koningen in je huis hebt,” zei mijn Hare Krishna vriend. Zo voelt dat ook. Natuurlijk, het zijn poppen. Maar in de devotie is het anders. Ik heb Hem in huis. Ik merk dat dit van alles oproept. Zo voel ik een subtiele druk om mijn werkkamer opgeruimd te houden. Ik heb een Jezusbeeld met een vurig hart. Iedere morgen raak ik de wonden van dit beeld aan, het hart, de armen, de lijdens-instrumenten, en bid daarbij. De aanraking doet veel meer dan het enkel uitspreken van een gebed. Mijn hart gaat er sneller van kloppen. Bij Jezus als het Kind van Praag, een ander beeld dat in mijn kamer staat, raak ik ontvankelijk. Dit beeld kleed ik aan. En ik ga erbij zitten om het met een veer toe te wuiven. Dat geeft ruimte.

Niet alles lukt. Op mijn bureau ligt een houten beeld van een lijdende Christus op een karretje, dat ik heen en weer kan trekken. Rustgevend leek me. Maar toch doe ik dat niet. Ook is het wennen. ’s Avonds bedek ik de beelden met een doek. Regelmatig staan mijn beelden de hele dag zielig met een doek over hen heen, omdat ik ergens vroeg moet zijn en het huis ben uitgerend. Maar toch, deze intieme omgang met Christus doet me goed.

Mijn droom is om in de veertigdagentijd op een kerkplein een levensgroot Jezusbeeld neer te zetten en dat te wassen en te zalven. Mijn doelgroep bij het pionieren zijn nieuwe spirituelen. Die houden van beleving. Wil je zoiets doen, dan moet je daar wel zelf ervaring mee hebben. Ik hoop dat ik dit hiermee opdoe.

In Geruchten, no.49, nov. 2016

Posts from This Journal by “hartegoed” Tag

  • Licht - Lucia

    In veel huizen staat een kerstboom met lichtjes en branden er iedere avond kaarsen. Een kerstboom, lampjes en kaarsjes maken het gezellig in huis. De…

  • De Christa

    De Christa, een vrouwelijk beeld van Christus, op het altaar tijdens een sjamanistische drumcirkel en in de Goddesstempel in Amsterdam. Het is van…

  • Tarot of Saints op Hartegoed

    In 2015 en 2016 heb ik lange tijd wekelijks op maandag op de pagina Hartegoed op Facebook het aanbod gedaan een kaart te trekken uit de Tarot of…

  • De melaatse

    Een maand geleden maakte ik een ‘ staf’. Het was een opdracht voor een brainstorm middag, om elkaar beter te leren kennen en op een…

  • Brad Bríde

    Op zondag 31 januari zaten we met 4 vrouwen om de tafel in Amsterdam-Oost en maakten een ‘gebedskleed’, een ‘brad…

  • Gewaarworden

    Op 30 januari waren we met vijf mensen bij Tinah en Jan Visser in Velsen, een dorp vlak bij Santpoort Noord. We deden een ritueel rondom godin en…

  • De droom, de jongen, de lucht en de wind

    Als we met de initiatiefgroep van Hartegoed bijeenkomen, dan slaat een van ons de bijbel open, zomaar op een pagina. Ze leest dan waar haar oog op…

  • Kidstemple

    De Protestantse Kerk heeft ‘pioniersplekken’ in het leven geroepen. Die zijn bedoeld om mensen te bereiken die zich niet aangesproken…

  • Wasail van Hartegoed

    Met Tinah aan de arm loop ik naar de plek in een bos bij Santpoort waar we Hartegoed gaan wassailen. Dat is een oud gebruik uit Engeland, waarbij…