The Day After

Over de dag nadat Trump de verkiezingen wint. Door Lauren Wessel (College van William and Mary in Virginia).



"Het is negen uur ‘s ochtends. Ik zit in een klaslokaal vol Amerikaanse studenten. De stemming is bedrukt; gisteren is bekend geworden wie de nieuwe president wordt van dit land. Velen hebben, net als ik, wallen op hun gezicht van het laat opblijven. Sommigen van het huilen.

De docent komt de klas in. “How are you?” vraagt een student. “You know. Getting through the day” antwoordt de docent. De elephant in the room is onvermijdelijk.

Wanneer de docent aan ons vraagt of we blij zijn, klinken er twee “yes” tussen al het hoofd geschud door. Om context te scheppen: mijn public speaking klas bestaat voor het merendeel uit vrouwen, waaronder latina’s and afro-amerikanen. Verder is er een Arabisch-Australische jongen, een homeseksuele jongen en twee blanke jongens. Het is niet verbazend dat degene die “ja” antwoordde op de vraag de twee blanke jongen waren. Een van hen, zei:
Trump supporter: “At least he’ll make America great again..”
Meisje uit mijn klas: “too early dude, too early”
Trump supporter:“No, I mean it. He’s going to fund the army”

Dat was het moment dat de bom barstte.
“What about the minority groups”
“Are you really just saying that in a room full of women?”
“Are you just giving up on all your morals simply for some army funding?”

Nadat de docent de situatie kalmeerde vroeg de docent waarom deze jongens voor Trump gestemd hadden. “It’s not just army funding, also like, his morals..”

“F** YOU!” roept een meisje huilend. “Mijn familie is in gevaar vanwege wat deze man gaat doen met het land. Ik kan mijn eigen taal, Spaans, niet meer buitenshuis spreken!”

De dag gaat voort. Het regent, en het weer reflecteert de stemming die op campus heerst. Sommige studenten komen niet opdagen voor de lessen - waar overigens in plaats van de stof die gepland stond we het over de verkiezingen hebben. De Young Democrats, met wie ik de uitslag van de verkiezingen heb gekeken, delen gratis knuffels uit. Telkens als ik iemand zie lopen met een Trump shirt, of een “Make America Great Again” pet, word ik een beetje bang. Enkele Trump supporters hebben de avond van de uitslag joelend, dronken over campus gerend, maar ook een heel aantal studenten bedreigd, onder wie een van mijn vrienden. Als ik die Trump-shirts zie, hou ik in mijn achterhoofd veel van die kritiek die op de verkiezingen wordt gegeven vanuit Nederland.

Om eerlijk te zijn, word ik moe van sommige opinie-artikelen die ik lees uit Nederland. Men zegt dat er een nieuwe vorm van democratie nodig is. Dat de tweedeling in het land te groot is geworden. Dat we van Brexit en Turkije hadden moeten leren; dat hadden moeten zien aankomen. Dat dit een conservatieve backlash is van de mensen die te lang niet zijn gehoord door Washington. Dat er meer dialoog moet komen tussen beide partijen. Dit is allemaal waar. Maar dit is ook ontzettend makkelijk om te zeggen van een afstand. De mensen die dit zeggen hoeven zelf niet in gesprek te gaan met Trump supporters. Hoeven niet iemand in de ogen te kijken die, door op een president als Trump te stemmen, seksisme legitimeert.

Vertel het meisje uit mijn klas maar eens dat ze in een rationeel gesprek moet gaan met de mensen die indirect verantwoordelijk kunnen zijn voor het deporteren van haar familie, terug naar Venezuala. Wiens moeders haar uit angst verboden heeft Spaans te spreken.
Vertel het de Afro-Amerikaanse jongen die gisterenavond bedreigd werd door de Trump supporters
Vertel het aan mijn vriend die homoseksueel moslim, en een Syrische vluchteling is en zich niet meer veilig voelt op deze campus.
Vertel het aan alle slachtoffers van sexual assault die het idee hebben dat de helft van de Amerikanen hun niet meer ziet staan.
Vertel aan mij, wanneer ik Trump supporters “FUCK ALL N****” hoor schreeuwen over de campus, dat ik toch echt beter naar naar Trump supporters moet luisteren...

Ik zou oprecht willen dat het zo makkelijk zou zijn als het klinkt, naar de andere partij luisteren. In gesprek met ze gaan. Maar ik zou niet weten hoe. Het is alsof ik tegen een muur aanpraat; en de andere partij heeft waarschijnlijk hetzelfde idee. Vertel mij, hoe ik een dialoog kan voeren met mensen die moralen hebben waar ik van walg. Hoe kan ik een discussie hebben met mensen waar ik van walg?

’s Avonds is er een bijeenkomst voor een moment van stilte voor alle mensen die geforceerd zijn stil te zijn deze verkiezing. De mensen die shifts van 15 uur werken hierom niet konden stemmen. De mensen die geen transport hadden naar het stembureau. Gedetineerden en ex-gedetineerden. Mensen die geen Engels spreken en waarvoor het proces om te gaan stemmen hierom te ingewikkeld was. Na dit moment van stilte staat hetzelfde meisje op wat diezelfde morgen huilend in mijn klas zat op.
“Latino’s: laten we Spaans spreken. We moeten Spaans spreken. Don’t let hate and fear win.”"
Tags:

Posts from This Journal by “dochter” Tag

  • Appelsap

    Ik vraag me af of ik nog naar de supermarkt zal gaan om biologische appelsap te kopen. We gaan wassailen vanavond, een oud nieuwjaarsritueel uit…

  • Beating the bounds - Pasen aan de grenzen

    In de Anglicaanse Kerk in Engeland is het in sommige gemeenten de gewoonte om ieder jaar rondom de buitengrenzen van de gemeente te wandelen:…

  • Appelbloesem

    Bij ons nieuwe tijdelijke huis bloeit de appelbloesem.

  • De kreupele en de blinde

    Dochter Lauren en ik hebben vanavond ook de Dokterswacht ontdekt in Hoofddorp, een buurman heeft ons gebracht. Lauren bleek een lassersoog te hebben.…

  • Nieuwe school

    Verhuisd. Voor het eerst naar de nieuwe school.

  • Hallo nieuw huis

    Hallo nieuw huis, we hopen op goede tijden binnen je muren.

  • Dag, huis

    Dag huis, we hebben fijn in je gewoond, dag lieve, lieve buren, vrienden, dank jullie wel. Tijd om te gaan.

  • Laatste ontbijt

    Laatste ontbijt in Heerenveen aten we niet thuis, maar bij vrienden. Om 7.15 bij Margreet en Frank aan de Woltmanstraat.

  • Engel in de boekenkast

    Dit komt tevoorschijn van achter de poëzieboeken bij het inpakken van de boeken voor onze verhuizing naar Hoofddorp. Een boos engeltje.