November 30th, 2018

Bij de kapper


Ik zat bij de kapper. Ik heb een leuke kapper. Hij heeft op een schip gewerkt en de wereld rondgereisd. Terwijl hij knipte, gingen er rinkeltjes af in mijn tas. Mijn telefoon. Kort achter elkaar. Ik wist, dit zijn meldingen van de Facebookpagina van Op Goed Gerucht. Een netwerk van predikanten en kerkelijk werkers uit de Protestantste Kerk. Ik monitor de pagina al een hele week nauwgezet, omdat we gevraagd hebben om een open te brief te ondertekenen. De ondertekenaars, predikanten en kerkelijk werkers, spreken uit dat zij geen onderscheid maken tussen homo- en heterohuwelijken. Er was namelijk besloten om dat onderscheid in de kerkorde te handhaven. Ik wilde niet dat de reacties haatdragend werden. Mijn kapper is homo.

“Het ontploft,” dacht ik, toen ik al die rinkeltjes hoorde, zo snel achter elkaar. De kapper zag mijn geschrokken gezicht. “Je mag wel even kijken, hoor,” zei hij. We hadden het over kerstbomen, dat hij daar zo hield, met welke kleur ballen hij dit jaar de boom zou optuigen. Echte glazen zouden het worden. En niemand mocht aan zijn boom komen, dan hijzelf. Nee, dacht ik. Niet doen, niet de telefoon uit mijn tas halen en kijken. Dan moet ik aan hem uitleggen, hoe het zit in mijn kerk. Te pijnlijk. 
Tags: