January 30th, 2016

Gewaarworden

Op 30 januari waren we met vijf mensen bij Tinah en Jan Visser in Velsen, een dorp vlak bij Santpoort Noord. We deden een ritueel rondom godin en heilige Brigid van Kildare. Haar feestdag is op 1 februari. Dat valt tegelijk met het Keltische seizoensfeest 'Imbolc' waarin wordt gevierd dat de prille lente onder grond aanbreekt. Tinah vertelde over de eerste tempelgang van Maria veertig dagen na de geboorte, dat ze Jezus opdroegen in de tempel, en dat dit gevierd wordt met het christelijke feest Maria Lichtmis. En ik vertelde dat volgens de traditie Simeon, de priester in de tempel, blind is, en dat hij het was die in de kleine Jezus de Messias herkende. Dat had en extra betekenis, want Tinah en Jan zijn blind.
Het was een indrukwekkend ritueel, maar het mooiste moment was na het ritueel, toen ik al aan het opruimen was. Tinah en Jan gingen voorzichtig met hun handen over doeken die we gemaakt hadden. Dat waren brad brídes, doeken om in de kamer te leggen als iemand ziek is, een tastbaar gebed. Met textielkrijt hadden we een inentie op de lappen getekend. Tinah en Jan konden niet zien wat op de doeken stond. Ze werden het met hun handen gewaar. En op een gegeven moment gingen de doeken rond en deed iedereen mee met voelen wat de bedoeling van een lap was.  
Alle thema’s van het christelijke feest Maria Lichtmis en het seizoensfeest kwamen bij elkaar toen de handen over de doeken zweefden. Niet zien en toch weten dat na de winter nieuw leven komt. Niet zien en toch geloven. Weten dat je de messias ziet terwijl je het met je ogen niet kan zien.

Omdat ik aan het opruimen was, heb ik er een foto van.