December 20th, 2012

bird snow

Amaterasu

Morgen is het feest van de winterzonnewende. De zon staat dan het verst van de aarde af. In veel landen wordt de zon in deze dagen aangemoedigd om weer terug te komen.
In Japan gebeurt dit ook. Daar sluit de zonnegodin Amaterasu zich tegen het einde van het jaar op in een grot. Dat doet ze omdat ze is boos is. Haar broer vertrapt de oogst. Maar zonder zon is het donker op aarde en groeit de rijst niet.
Om Amaterasu te verleiden om naar buiten te komen gaat een godin van plezier dansen en zingen. Alle goden doen mee.
Wanneer Amaterasu uit nieuwsgierigheid naar buiten komt om te kijken wat voor vrolijkheid ze hoort, zetten ze een spiegel voor haar neer.
Als Amaterasu zichzelf in de spiegel ziet geniet ze. Ze begint te stralen en te schijnen. Eén van de goden sluit dan gauw de grot af met een grote steen. En Amaterasu schijnt weer voor een hele lange tijd.

Vraag voor een kaart: Wat laat mij stralen?
Bloesem

Bij het einde van de Mayakalender

Dit jaar is de winterzonnewende op 21 december anders dan anders. Al jaren leven we naar de datum van 21 december 2012 toe, vanwege het aflopen van Mayakalender. Eindtijdvoorspellingen maken bang. Maar langzamerhand werd duidelijk dat het aflopen van deze kalender niet het einde van de wereld aangeeft, maar dat er volgens de Maya’s een andere tijdspanne aanbreekt. Veel mensen hebben de voorspelling opgepakt als aanmoediging om zich te bekommeren om het wel en wee van de aarde. Dat vind ik het goeie, de betrokkenheid op elkaar en vooral op de wereld waarin wij leven, die deze voorspelling heeft gegeven. En dat is blijvend.

Wat neem ik mee naar dit nieuwe begin
voor onze moeder aarde,
voor de mensen die haar bewonen, in wereldsteden en gehuchten,
voor de dieren in, op en boven de aarde,
voor de planten, bomen en alles wat wortels heeft,
voor de stenen en al het niet levende,
voor de doden,
voor de nog niet geborenen, die onze toekomst zijn.
voor mijn vijanden,
voor mijzelf en voor wie ik liefheb?

Voor Noorderlichtbreda.nl