October 15th, 2010

Bloesem

De dag erna, bloggers over de Chileense mijnwerkers

Bloggers duiden het verblijf en de redding van Chileense mijnwerkers die opgesloten zaten in de mijn San Jose, vanuit hun eigen levensbeschouwingen en invalshoek. Hier volgen een paar blogs die ik volg en woensdagnacht en donderdag na hun redding, heb gelezen.

De Joodse Chassidische rabbijn Nechemia Schusterman (Chabad) schrijft dat de kompels het hebben uitgehouden omdat ze regels hadden en verantwoordelijkheidsgevoel ten opzichte van elkaar: The Miners are Free 

Mischelle Gonzalez Maldano, een Carribisch theologe, schrijft over de belangrijke rol die geloof speelde bij de mijnwerkers: "The 34th Miner” in Chilean Ordeal. 

Elizabeth Drescher, een expert op het gebied van sociale media en theologie, tweette een artikel uit de Globe waarin staat dat de mijnwerkers zorgden voor lichaam en geest: The Chilean miners’ victory of body and spirit. Zelf schrijft Drescher over deze gebeurtenis als de nieuwe spirituele realiteit, waarbij iedereen mee kan leven en bidden door de betrokkenheid die de digitale media ons geven: Chilean Mine Rescue: Real Live Streaming or Reality TV? 

James Wells, tarot-counselor vergelijkt het verblijf van de mijnwerkers met de mythe over de tocht van de soemirische godin Inanna naar de onderwereld, en eindigt met vragen, waar we deze tocht herkennen in ons eigen leven. Rescued Miners as Myth.
Bloesem

'De hoogtemeter viel op en ontroerde'

Hoe langer de reddingsoperatie duurde van de Chileense mijnwerkers die 69 dagen opgesloten zaten onder in de San Jose mijn, hoe meer verschillende beelden we te zien kregen in de live-feed. Bij de redding van de laatste kompels die naar boven gehesen werden, was er een hoogtemeter te zien, die aangaf op welke plaats de reddingscapsule zich in de schacht bevond. Als de capsule bijna boven was wisselde de regisseurbeelden beelden van de meter af met wachtende mensen, het gat van de schacht en de takelmachine. Was de capsule boven aangekomen, dan stond de meter gelijk met het tweede rode pijltje. De meter te zien bewegen verhoogde de spanning.

               

De hoogtemeter viel op en ontroerde. Hij viel op door zijn simpelheid in deze hightech operatie. Het meetinstrument bestaat uit twee rode pijltjes die naar beneden wijzen en één metertje dat naar rechts loopt. Dat alles op een wit vlak, zodat de pijltjes en de bewegende meter duidelijk zichtbaar zijn.

Op de meter is met de hand geschreven. Er staan twee potloodstreepjes op en onder het linker rode pijltje staat het getal ‘55’. Daarmee had meter iets voorlopigs en provisorisch. De meter zou ook maar één of twee dagen in gebruik zijn. Het was niet nodig er gedrukte cijfers en strepen op te zetten. Drieëndertig keer moest het duidelijk zijn wat de strepen en de cijfers betekende. Meer niet. Dat ontroerde.