Clara met monstrans

Holy Jellypudding

Bij wat ik kook denk ik aan Clara van Assisi, een middeleeuwse heilige. Komt door Holy Feast and Holy Fast, een boek over de religieuze betekenis van voeding voor middeleeuwse vrouwen. 

Voor een tweede keer met jellypudding en druiven in het openbaar vervoer. Deze keer drie kwartier met de bus naar de proviciaalse weg in Donkerbroek. En dan nog 12 minuten lopen. 

        

         Jellypudding ingepakt. 

        
Wat leuk, ik wist niet dat bepaald eten in de middeleeuwen een religieuze bekenis had.
Ja.. het is interessant. Het is niet zozeer een bepaald voedsel, alswel dat vrouwen in de middeleeuwen zeggenschap en controle over voeding hebben (dat is zo ongeveer hun enige zeggenschap) en een religieuze betekenis aan voedsel geven. Ze geven het weg aan de armen en vasten zelf. Christus is ook voedsel. Denk: eucharistie, brood en wijn, lichaam en bloed van Christus. Vrouwen nu, mochten niet dicht bij het altaar komen en geen functies hebben. Ze waren niet belangrijk, tenminste dat lijkt zo...want eigenlijk lijken ze in wat ze doen, voeden, op Christus. Dit is lastig voor mannen: het maakt hen ambivalent in hun leidende rol. Het boek staat vol met foto's en verhalen over pus etende heilige vrouwen en heiligen die helemaal niet eten en toch blijven leven (Lidwina van Schiedam) en nog veel meer. Jij vindt dit vast een enig boek.
Hoi Berthe,
Lijkt me ook een interessant boek! Alleen die plaatje van pus etende vrouwen....ik weet het niet, hoor. Word al misselijk als ik dat lees.
En hoe is het met het vlees gesteld bij deze dames? (Vroeg ze nieuwsgierig als vegetariester).
let me know.
Maar misschien heb je nu vakantie, aan je icon te zien. Zo ja, geniet ervan!
De mijne zit er net op, helaas,

groetjes van Jeanette
Och, zo sneu. Ze aten helemaal geen vlees, oh...dat is voor jou niet sneu. Maar ik heb ook nergens gelezen dat ze vervanging hadden voor vlees in vorm van bonen of ei. Ze aten zo veel mogelijk vooral: niet.

Wat betreft het klooster van Clara, er is een voorschrift van een paus bekend die de zusters in San Damiano toestemming gaf om vleesbouillon te drinken, en dat hij dit een maand later weer in trok. Waarom hij toestemming gaf weten we niet, of Clara daarom gevraagd had, of bezorgde familieleden misschien. Onbekend. Het kan ook best zijn dat het Clara zelf geweest is die het verbod op de vleesbouillon weer in wilde stellen.

Het spreekt allemaal wel tot de verbeelding.