in de draaimolen

Zonnespiraal

Ik ben weer in het kerkje in Vledder. De laatste keer dat ik er was vierden we Maria Lichtmis in februari. Ik ben naar Assisi geweest en Londen en nu stap ik er weer binnen door de deur die direct in het koor terechtkomt, het koor met de witgepleisterde muren en de gele korenaren. De korenaren zijn veel langer dan ik me herinnerde. En het kerkje zelf is kleiner en intiemer. We zijn er met z’n vijven om de viering van de Zomerzonnewende voor te bereiden op zondag 21 juni.
 
We leggen deze middag een zonnespiraal in de kerk, want die willen we gaan lopen in onze viering. Zonnespiralen kun je vinden in Ierland. In Newgrange, een grafheuvel in Ierland van 5000 jaar oud, zijn veel zonnespiralen te zien. Hieronder zie je een steen met spiralen voor de ingang van de tombe. De middelpunten van de spiralen verbeelden steeds de winterzondewendes. 

     

Tijdens de winterzonnewende, het donkerste moment van het jaar, en tegelijk het moment waarna de dagen gaan lengen, valt het licht van de opgaande zon een aantal minuten in de ingang van de tombe van Newgrange en verlicht de ruimte erachter. De winterzonnewende is het feest van de komst van het licht. Dat wordt gesymboliseerd door het binnenvallende zonlicht. Wij vieren met de zomerzonnewende precies het tegenovergestelde: de komst van het donker.




In de viering van de zomerzonnewende gaan we de spiraal volgen naar het middelpunt. Vanaf de zomerzonnewende wordt het langzamerhand steeds donkerder, tot de winterzonnewende, het moment dat Christus geboren wordt. In onze vergadering van ’s ochtends hebben we de meanderende beweging van het labyrint naar het centrum losgelaten, ons eerste plan, en gekozen voor de spiraal. De spiraal verbeeldt precies wat er gebeurt met dit seizoensfeest. 

Seizoensfeesten stemmen je af op wat komen gaat in het jaar. Maria Lichtmis, op 2 februari, bereidt je midden in de winter voor op de komende lente. Na de Zonnewende en Sint Jan worden de dagen steeds korter tot het licht bijna verdwenen is bij de winterzonnewende. Het feest van de zomerzonnewende en Sint Jan bereiden voor op het donker dat gaat komen, op het licht dat steeds meer zal afnemen. Het afnemende licht is een proces dat je steeds dichter bij je eigen kern brengt, bij wie jij bent en wat jij te doen hebt in je leven.   

          

De spiraal die we gaan lopen is van touw. Hij ligt in het koor en is drie windingen lang. We lopen de weg naar binnen met onze spiraal, steeds meer het donker in, tot we in het midden zijn, bij de winterzonnewende en bij onze eigen kern.

Johannes de Doper hoort onlosmakelijk bij de Zonnewende. Het is de figuur van Sint Jan die ons oproept die weg van donkerte en zuivering op te gaan, de boeteprediker met z’n kamelenharen mantel die leefde van sprinkhanen en honing, en ook profeet is van de Allerhoogste, de wegbereider van Christus. Dat is mooi aan de zomerzonnewende. Je wordt uitgenodigd om de weg van Johannes te gaan. Je gaat het donker in, zuivert uit wie je bent, en door dat te doen wordt je zelf profeet, profetes van de Allerhoogste, wegbereider van Christus.