Bal

Debora, rechter in Israël, in mijn loofhut

Het is loofhutten feest. Een Joods feest waarin terug gedacht wordt hoe het volk Israël door de woestijn trok, toen ze uit Egypte waren weggegaan, op zoek naar een land om in te wonen. In de woestijn woonden ze in eenvoudige hutten, ze hadden bijna geen bezit en vertrouwden op de leiding van God. Om dit te gedenken worden voor dit feest, dat een week duurt, eenvoudige hutten gebouwd, waarin gegeten, feest gevierd en soms ook gewoond wordt. Bij dit feest worden gasten uitgenodigd, ook voorouders uit de traditie. Ik nodig voormoeders uit in mijn weblog, dat voor even verandert in een virtuele loofhut. De voormoeders geven raad en onderwijzen. Hier komt mijn uitnodiging aan hen.

"Sarah, Miriam, Deborah, Hanna, Abigail, Hulda en Esther, voormoeders uit mijn traditie, kom binnen in mijn loofhut, wees welkom tussen de vier muren van mijn blog, beschermd door de Sjechina die over ons waakt. Vandaag vraag ik Debora om een onderwijzing.

Debora,
Jouw recht wortelt in de Thora,
en de hemelse Thora spreekt jouw recht. 
Debora, je bent ons tot zegen."

Ik trek een onverwachte kaart. De onderwijzing van Debora, de vrouw die rechtspreekt onder een dadelpalm in het oude Israël, heeft niks oordelends, wat je van een rechter zou verwachten. Ik trek de schildknaap van bekers, een kaart van gevoel.

           

In deze versie van de schildknaap van staven  – die van de Spiral Tarot – is het een dromerig meisje, omringd door dolfijnen. Schildknapen zijn de kinderen van de tarot. Al spelend ontdekken ze de kaartsoort waar ze bijhoren. De schildknaap van bekers ontdekt al spelend al haar gevoelens. Debora wijst mij op het herstellen van balans. Ze brengt me toch iets wat rechters doen: ze raadt me aan de balans herstellen. Ze geeft me een suggestie om mijn ernst en strenge-harde-werkzaamheid in balans te brengen met speelse dromerigheid en zachte gevoelens.