Semele

We liepen met een groepje mensen een ‘spiraal’, een soort labyrint. Dat bestaat uit een touw op de grond dat naar binnen cirkelt. Je loopt naar het centrum en weer terug. In het middelpunt lag een schedel, verbeelding van onze voorouders, onze spirituele erfenis, en onze familievoorouders. We deden dat buiten, in het donker, vlak na zonsondergang.

Een spiraal is een heilige ruimte, waarbinnen je tot inzichten kan komen. Nooit zie ik visioenen of beelden als ik de spiraal loop. Dat hoeft niet. Als je binnen in de spiraal bent, is alles van betekenis. Een overvliegende vogel. Een kind dat roept. Maar nu was het anders. Toen ik in het midden stond, werd ik voor even één met een beeld van de godin en heilige Brigid. Tenminste dat dacht ik, dat ik één werd met Brigid. Het beeld kwam van een schilderij dat ik goed ken, waarin een figuur tussen vlammen omhoog stijgt, een lievelingsbeeld. Precies zo stond ik daar.

Ik vermoedde dat dit schilderij het verhaal uitbeeldde waarin Brigid door de lucht van Iona naar Bethlehem reist. En daar in de kerstnacht de vermoeide Maria voor een poosje aflost door Jezus onder haar mantel te houden. Brigid als pleegmoeder van Christus. Mooi en troostend. Het schilderij zou ook geboorte van Brigid kunnen zijn, waarbij een vlam van haar hoofd tot in de hemel rijkt. Een ‘heelbeeld’, waarin aarde en hemel verbonden worden. Helemaal mijn ding. Wat was ik er blij mee, met dit moment van eenwording met Brigid.

Hoe mis had ik het. Toen ik dit schilderij later in een creatieve opdracht had verwerkt, ging ik op zoek naar de schilder. En ik ontdekte: het was niet Brigid, maar Semele.

Semele is een vrouw uit een Griekse mythe. Ze wordt verzengd door de vlammen omdat ze Zeus, haar minnaar, in zijn ware gedaante ziet. Daar kunnen sterfelijke mensen niet tegen, tegen de verzengende vlammen van Zeus. Wat een schrik, zonder dat ik het wist was ik in het midden van de spiraal ook in contact gekomen met de gevaarlijke, vernietigende kant van vuur. Niet alleen met de mooie en verheven Brigid.

Het centrum van de spiraal was een kuiltje in het gras. Het kuiltje had gediend om hete stenen in te leggen die gebruikt worden in zweethut ceremonies.

Lang nadat we de spiraal liepen heb ik gehoord wie de kuil gegraven heeft. Els heeft dat gedaan. Els was een ‘vuurhoedster’. Ze droeg zorg voor het vuur en bracht hete stenen naar de kuil in de hut. Els leeft niet meer. Toen ze sterven ging had ze hier haar leven groots gevierd en afscheid genomen. Het is een prachtige plek, je kijkt uit op de weilanden en het is er stil. Els wist hoe ze vuur aan kon maken, ook als het nat en koud was. Ze kende de verterende kracht van vlammen, de helderheid die vuur biedt en hoe genoeglijk het vuur kan zijn. Ze wist ook wat te doen als vuur te groot werd. Ik ben blij dat Els daar ook was, in het midden van die spiraal samen met mij, Brigid en Semele.

Posts from This Journal by “wilde zwanen” Tag

  • Bloeiende staf

    Het is vandaag de feestdag van St. Fabianus (250). Hij ging als boer naar de stad om zijn waren te verkopen. Hij was paus, toen hij die nacht ging…

  • De Christa

    De Christa, een vrouwelijk beeld van Christus, op het altaar tijdens een sjamanistische drumcirkel en in de Goddesstempel in Amsterdam. Het is van…

  • Jezuspoppen

    Een Hare Krishna volgeling vertelde me dat hij ‘deities’ in huis heeft, twee ‘poppen’. Hij maakt ze ’s ochtends wakker, kleedt ze aan, geeft ze eten…

  • De melaatse

    Een maand geleden maakte ik een ‘ staf’. Het was een opdracht voor een brainstorm middag, om elkaar beter te leren kennen en op een…

  • Een toverstaf

    Ik moet een staf maken. Een toverstaf. Het is voor een bijeenkomst waarop we met groep zielsverwanten samen komen om activiteiten te bedenken…

  • De droom, de jongen, de lucht en de wind

    Als we met de initiatiefgroep van Hartegoed bijeenkomen, dan slaat een van ons de bijbel open, zomaar op een pagina. Ze leest dan waar haar oog op…

  • Kidstemple

    De Protestantse Kerk heeft ‘pioniersplekken’ in het leven geroepen. Die zijn bedoeld om mensen te bereiken die zich niet aangesproken…

  • Appelsap

    Ik vraag me af of ik nog naar de supermarkt zal gaan om biologische appelsap te kopen. We gaan wassailen vanavond, een oud nieuwjaarsritueel uit…

  • Wasail van Hartegoed

    Met Tinah aan de arm loop ik naar de plek in een bos bij Santpoort waar we Hartegoed gaan wassailen. Dat is een oud gebruik uit Engeland, waarbij…