Wasail van Hartegoed

Met Tinah aan de arm loop ik naar de plek in een bos bij Santpoort waar we Hartegoed gaan wassailen. Dat is een oud gebruik uit Engeland, waarbij rond nieuw jaar onder appelbomen cider gegoten wordt voor een goede oogst. Tinah is blind, dus ik doe voorzichtig, maar dat hoeft niet, zegt ze. Ze heeft over rollende stenen in Peru gelopen. En ik merk het. Ze ziet, maar anders. Ze wordt het gewaar. Tinah is “Honey Priestessa” en ze heeft honing bij zich. Honing hebben we nodig voor Hartegoed. Want het is een heel gedoe.

Hartegoed is een pioniersplek in oprichting van de protestantse kerk voor mensen die houden van moeder aarde, rituelen, de Keltische feestcyclus en van de wonderlijke rijkdom die in de christelijke traditie verborgen zit. Kerkmensen en fondsen snappen dat niet zo goed, dat dat zinvol is, deze dingen. Hoeveel movers en shakers we ook hebben in de initiatiefgroep en binnen de pioniersafdeling van de landelijke kerk, er zijn heel wat blokkades te slechten. En dat gaat het beste met loving and kindness. Met honing! Ikzelf heb de honing ook hard nodig. Want oh, wat word ik er soms narrig van! Ook vandaag ging het niet vanzelf. We konden niet in een kerk terecht, behalve als we het gebouw huurden. “Ach wat!” had Marca geroepen, een van de zes mensen die vandaag mee doen: “We hebben dat gebouw helemaal niet nodig. Kom maar bij mij. Ik weet een krachtplek in het bos.”

Op die plaats staan dikke, oude beuken. Ieder wasailt voor een eigen wens, voor de aarde en voor vrede en giet een scheut onder een zelf gekozen boom. We branden salie en wierook, trommelen en zingen. En dan ben ik aan de beurt, voor Hartegoed. Ik loop op een dikke beuk af, breed en wijd en betrouwbaar. En als ik er bijna ben, bedenk ik dat het een andere boom moet zijn en zwenk ik af met de kom. Ik kies een veel, veel dunnere. Een eik, maar dat wist ik toen niet. Ik kijk geschrokken naar boven, naar de top van de boom, want ik weet niet eens of de boom wel leeft. Net zo teer als Hartegoed. Voorzichtig giet ik het sap uit de kom.

Het volgende Keltische jaarfeest is Imbolc, op 2 februari. Dan wordt het onzichtbare begin van de lente gevierd, die je dan nog niet kan zien, maar onder de grond al begint. Het feest valt tegelijk met Marialichtmis, uit de katholieke traditie. Daarin staat vertrouwen centraal, geloven in wat je niet kan zien. Op dat feest wordt het verhaal gelezen over de oude blinde Simeon, die Jezus herkent als messias wanneer zijn ouders hem komen laten zegenen in de tempel. Ik ben benieuwd of Tinah ons kan uitleggen hoe Simeon dat wist, dat het de messias was die werd binnen gedragen.


Posts from This Journal by “hartegoed” Tag

  • Licht - Lucia

    In veel huizen staat een kerstboom met lichtjes en branden er iedere avond kaarsen. Een kerstboom, lampjes en kaarsjes maken het gezellig in huis. De…

  • De Christa

    De Christa, een vrouwelijk beeld van Christus, op het altaar tijdens een sjamanistische drumcirkel en in de Goddesstempel in Amsterdam. Het is van…

  • Jezuspoppen

    Een Hare Krishna volgeling vertelde me dat hij ‘deities’ in huis heeft, twee ‘poppen’. Hij maakt ze ’s ochtends wakker, kleedt ze aan, geeft ze eten…

  • Tarot of Saints op Hartegoed

    In 2015 en 2016 heb ik lange tijd wekelijks op maandag op de pagina Hartegoed op Facebook het aanbod gedaan een kaart te trekken uit de Tarot of…

  • De melaatse

    Een maand geleden maakte ik een ‘ staf’. Het was een opdracht voor een brainstorm middag, om elkaar beter te leren kennen en op een…

  • Brad Bríde

    Op zondag 31 januari zaten we met 4 vrouwen om de tafel in Amsterdam-Oost en maakten een ‘gebedskleed’, een ‘brad…

  • Gewaarworden

    Op 30 januari waren we met vijf mensen bij Tinah en Jan Visser in Velsen, een dorp vlak bij Santpoort Noord. We deden een ritueel rondom godin en…

  • De droom, de jongen, de lucht en de wind

    Als we met de initiatiefgroep van Hartegoed bijeenkomen, dan slaat een van ons de bijbel open, zomaar op een pagina. Ze leest dan waar haar oog op…

  • Kidstemple

    De Protestantse Kerk heeft ‘pioniersplekken’ in het leven geroepen. Die zijn bedoeld om mensen te bereiken die zich niet aangesproken…