Wasail van de Gandhituin

We lopen in het donker langs een hek in een tuin. Het is het hek van de Gandhituin, een buurttuin in hartje Rotterdam, onderdeel van het nutstuinencomplex Hof van Noord. In de tuin wordt groente verbouwd. Er wonen bijen. Vlinders vliegen in de zomer af en aan en er is een bosrand waar de natuur met rust gelaten wordt. Er worden iedere week voedselbankpakketten afgehaald en er is een terras met lange tafels waar in de zomer om de week samen gegeten wordt. Het is een tuin en een gemeenschap, met alles wat bij gemeenschap hoort, het mooie en de fricties. We ‘wasailen’ de tuin, een oud Engels ritueel, waarbij rond nieuwjaar cider gegoten wordt onder fruitbomen voor vruchtbaarheid. We gieten appelsap voor alles wat er groeit en bloeit en ook voor de mensen in de tuin. En we lopen langs het hek om ‘boze geesten’ af te schrikken met lawaai: dat dat er niets gestolen wordt en vernield en dat niemand hinderlijk zal storen. Dat hoort ook bij het ritueel van de wasail.

Als we langs het hek lopen lijkt het wel of mijn voeten lopen over fluweel. Het veert onder mijn voeten. Op de paden ligt een dikke laag houtsnippers. Perken hebben ronde hoeken, paden maken flauwe bochten. Er heerst grote vriendelijkheid in deze tuin. Af en toe staan we stil bij een stukje hek en vertelt Nitai, een vrijwilliger, wat op die plek buiten gehouden moet worden. Dan knopen we symbolisch een stuk touw aan het hek. We zijn niet goed toegerust voor verdrijven van boze geesten vind ik, als we door de tuin gaan en lawaai maken. Ik speel op een trommel gemaakt met de vacht van een damhert. Een dier dat bij gevaar van schrik bevriest en nog geen geluidje zal maken. We hebben schattige Hare Krishnabelletjes, een mondharp, een zacht rateltje en een sjamanendrum die niet wil klinken in het vochtige decemberweer. Een flinke vuist kunnen we niet maken tegen de boze geesten.

De volgende dag zit ik in de kerk. Het is kerstavond. Mijn gedachten gaan terug naar de tuin. En naar Gandhi, zijn vreedzame verzet, waarbij niet geschoten en zelfs niet gescholden mocht worden. En voor mijn ogen zie ik een ronde slinger van helder licht in diep zwart, in de vorm van de tuin, fel en krachtig.


Posts from This Journal by “hartegoed” Tag

  • Licht - Lucia

    In veel huizen staat een kerstboom met lichtjes en branden er iedere avond kaarsen. Een kerstboom, lampjes en kaarsjes maken het gezellig in huis. De…

  • De Christa

    De Christa, een vrouwelijk beeld van Christus, op het altaar tijdens een sjamanistische drumcirkel en in de Goddesstempel in Amsterdam. Het is van…

  • Jezuspoppen

    Een Hare Krishna volgeling vertelde me dat hij ‘deities’ in huis heeft, twee ‘poppen’. Hij maakt ze ’s ochtends wakker, kleedt ze aan, geeft ze eten…

  • Tarot of Saints op Hartegoed

    In 2015 en 2016 heb ik lange tijd wekelijks op maandag op de pagina Hartegoed op Facebook het aanbod gedaan een kaart te trekken uit de Tarot of…

  • De melaatse

    Een maand geleden maakte ik een ‘ staf’. Het was een opdracht voor een brainstorm middag, om elkaar beter te leren kennen en op een…

  • Brad Bríde

    Op zondag 31 januari zaten we met 4 vrouwen om de tafel in Amsterdam-Oost en maakten een ‘gebedskleed’, een ‘brad…

  • Gewaarworden

    Op 30 januari waren we met vijf mensen bij Tinah en Jan Visser in Velsen, een dorp vlak bij Santpoort Noord. We deden een ritueel rondom godin en…

  • De droom, de jongen, de lucht en de wind

    Als we met de initiatiefgroep van Hartegoed bijeenkomen, dan slaat een van ons de bijbel open, zomaar op een pagina. Ze leest dan waar haar oog op…

  • Kidstemple

    De Protestantse Kerk heeft ‘pioniersplekken’ in het leven geroepen. Die zijn bedoeld om mensen te bereiken die zich niet aangesproken…