Ziek

De afgehakte voet

De leukste heiligen zijn heiligen die niet zo braaf en zoetig zijn. In dit verhaal is Antonius van Padua een pittige heilige die ook om zichzelf denkt.

Op een keer vertelt een jongen tegen Antonius tijdens de biecht dat hij zijn moeder zo hard had geslagen dat ze op de vloer was gevallen. Antonius barst in woede uit: “De voet die de vader of moeder schopt, moet worden afgehakt.” De woorden van Antonius komen hard aan. De jongen heeft spijt. Hij gaat naar huis, pakt een bijl en hakt zijn voet eraf.

Dit voorval gaat van mond tot mond. Het was de schuld van Antonius dat de jongen zijn voet
eraf had gehakt, zeiden de mensen in de stad. Antonius had de jongen wreed gestraft. En zo verliest Antonius de mensen die eerst zo van hem hielden. Zonder mensen die van je houden, met alleen boze gezichten om je heen, kan je niet leven. Antonius zet alles op alles om dit te herstellen. Hij volgt de rouwende ouders naar hun huis en gaat de slaapkamer van de jongen binnen, net als Jezus toen hij een dood meisje tot leven wekte. Hij gaat bij de jongen zitten, bidt, houdt de voet dicht bij het been, maakt een kruisteken en meteen hecht de voet aan het been. De jongen is genezen. Een wonder, niet alleen voor de jongen, maar ook voor Antonius. Beiden krijgen terug wat ze verloren hebben. De jongen krijgt zijn voet weer terug, Antonius de liefde van de mensen. En ook de moeder krijgt iets terug: een zoon die haar niet slaat.


Voet

We willen Antonius van Padua een beetje leren kennen, omdat we het komend half jaar onze vieringen hebben in de Antoniuskerk.

Voor de website en Facebookpagina van Noorderlicht Breda, pioniersplek van de Protestantse Gemeente Breda.