appel

Bramenoogst

Eind augustus, begin september zijn de bramen rijp. Een enkel blad wordt geel, maar de zon schijnt goud en de middagen kunnen nog warm en loom zijn. Tijd om bramen te plukken. Niets is zo aantrekkelijk als rijpe bramen. Donker en sappig hangen ze in de bramenstruiken. Rond en zoet zijn ze als je ze eet. Bramen laten iets waardevols zien over de oogst en het oogsten.

Eind augustus, begin september zijn de bramen rijp. Een enkel blad wordt geel, maar de zon schijnt goud en de middagen kunnen nog warm en loom zijn. Tijd om bramen te plukken. Niets is zo aantrekkelijk als rijpe bramen. Donker en sappig hangen ze in de bramenstruiken. Rond en zoet zijn ze als je ze eet. Bramen laten iets waardevols zien over de oogst en het oogsten.

Het plukken van bramen kost voorbereiding: lange mouwen, lange broek, dichte schoenen en een emmertje. Deze voorbereiding doet denken aan de voorbereiding die onze plannen nodig hebben opdat ze uitgevoerd kunnen worden en vrucht dragen.
Het plukken zelf is plezierig. Je bent in de natuur, waait uit, of geniet van de zon. Je pakt braam na braam en doet ze in het emmertje dat steeds voller wordt. Onderwijl verheug je je op de jam. Het plukken lijkt op het ten uitvoer brengen van voorbereide plannen. Dat geeft een grote bevrediging.

Natuurlijk is er bij het plukken ook tegenwerking en uitdaging, net als bij de uitvoering van onze plannen. Op warme dagen wordt je belaagd door zoemende beesten en je moet altijd controleren op teken als je terug bent van het plukken. En dan is er de concurrentie.
Anderen kunnen je met hun emmertjes voor geweest zijn en de struiken leeg geplukt hebben. Bovendien is er de innerlijke tegenwerking, tenminste bij mij. Mijn verlangen is groot om zo’n lekkere, sappige, grote braam op te eten, in plaats van hem in het emmertje te werpen.

blackberries3

Om te oogsten werk je. Je bereidt je voor, je brengt je plannen ten uitvoer en je past ze aan bij tegenwerking. Dit zijn voorwaarden voor een goede oogst. Het mooie van de bramenoogst nu is, dat je je weliswaar goed kunt voorbereiden op het plukken, met emmertje en lange mouwen, maar dat dit niet noodzakelijk is. Je kunt ook tijdens een fietstocht bramenstruiken tegenkomen, afstappen, ze plukken en ervan genieten. Verder is het mooi dat de bramen vanzelf groeien, zonder dat er een mensenhand aan te pas komt. Zaaien, planten, wieden en bemesten is niet nodig.
Bramen vallen je toe, zonder dat je iets aan het groeiproces gedaan hebt. Ze kosten geen geld, ze zijn gratis. Bramen groeien veelal op plaatsen zonder economisch nut: in het bos, langs spoorlijnen en op braakliggende terreinen. Dit is bijzonder in onze samenleving waarin geld zo’n belangrijke rol speelt. Wat niet nuttig lijkt voor de samenleving en niet noodzakelijk is, kan toch oogst opleveren: plezier, genoegen en genot.

Dit tweeledige is ook aanwezig bij de oogst in ons leven. Onze oogst is de vrucht van onze arbeid: de voorbereiding en de uitvoering. Deze oogst stemt tot dankbaarheid, dankbaarheid voor de opbrengst van het werk en voor ons hoofd, hart en handen die dit werk hebben kunnen verrichten. Maar er is ook een ander soort oogst. Dit zijn de vruchten die ons toevallen, zonder dat we daar iets voor gedaan hebben. Oogst, waarvoor we alleen maar stil hoeven te staan, het ontvangen en ervan genieten. Ook deze oogst stemt tot dankbaarheid. Bramen stemmen tot dankbaarheid.

Voor de website van Noorderlicht Breda en al eerder op mijn website als inleiding voor een tarotlegging