hart

De spirituele betekenis van de doortocht door de Rode Zee

Wie we werkelijk zijn, wat onze bestemming is en waartoe we leven, weten we niet. Dat zit verborgen in onze ziel en dat is frustrerend en pijnlijk. Waren onze dagelijkse keuzes en beslissingen maar een directe afspiegeling van de ziel, van onze waarheid en puurheid. Hadden we daar maar een directe toegang toe. Dit is de spirituele betekenis van de doortocht door de Rode Zee

Joodse kabbalisten en Chassidische (1) meesters maken een onderscheid tussen het gebied van het land en het gebied van de zee. Wat in de zee is, is verborgen onder de zeespiegel. Wat er zich daar in de diepte ophoudt is geheim. De ziel behoort tot het gebied van die mysterieuze zee. De mystieke dimensies van de kosmos waar de geheimen van de schepping verborgen zijn, behoren ook tot het gebied van de zee. Het zichtbare gedeelte van schepping, de bergen en de bossen, behoren tot het gebied van het land. De alledaagse wereld van het werk, gezin en sociale contacten behoort ook tot dit gebied, net als wat we voelen en denken. Wij bewonen zowel het gebied van het land als het gebied van de zee. En ze lijken ver van elkaar verwijderd, omdat we zo weinig toegang hebben onze ziel en het mystieke gebied.

In de midrasj (2) over de Doortocht staat dat toen God de zeeën scheidde voor de kinderen van Israël, hij al het water in de schepping splitste: de zeeën op de aarde, de individuele zee in iedere ziel en de kosmische zee die de diepste geheimen van de schepping in zich draagt. Door het water te scheiden konden de kinderen van Israël de Rode Zee doorkruisen. De diepten van de ziel werden bereikt met een stevig pad en ook de mystieke geheimen van de schepping waren niet geheim meer.

Toen het volk Israël aan de overkant van Rode Zee was, hernam het water zijn normale koers. Het pad door de Rode Zee werd overstroomd, het pad in onze ziel verdween onder water en de geheimen van de kosmos waren niet meer te doorgronden. Alsof het allemaal was als voorheen.

Maar dat is niet zo. Er is iets veranderd. Met het scheiden van de zee is er een zaad geplant, een precedent geschapen, iets wakker gemaakt. God heeft ons de toegang tot onze ziel verleend, tot de waarheid over onszelf en tot de geheimen van de schepping. Eens hebben we het geweten, was het pad droog, hadden we toegang tot de ziel.

Al heeft de zee zijn koers weer hernomen, hij zal niet meer zo ontoegankelijk zijn als voor de doortocht. Nooit meer zullen de twee werelden zo hermetisch gesloten zijn als voordat God het water splitste. Doordat God het water scheidde hebben wij nu de kracht zelf de wegen droog te blazen in onze ziel. Om steeds weer toegang tot de ziel te zoeken. De vraag te stellen naar wie wij werkelijk zijn, of wat wij doen en beslissen een afspiegeling is van waartoe we hier op aarde zijn. Al doet het niet weten ons steeds weer pijn.

Gebaseerd op een lering van de Lubavitcher Rebbe

(1) Mystieke stroming in het Jodendom
(2) verhalende uitleg van bijbelteksten

Geschreven voor de website van Noorderlicht Breda.