waxinelicht

Het doek valt voor het Noorderlicht

Door Marlies Schulz, lid werkgroep pioniersplek Noorderlicht, voor S'amen, het  kerkblad van de Protestantse Gemeente Breda

‘Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft …’: dit lied hebben wij op zondag Allerzielen nog gezongen. 42 mensen waren er samen gekomen, om (hun verdriet) te delen, te bidden, te zingen en naar de woorden uit Mattheus 1 te luisteren en zich af te vragen: wie zijn mijn voorouders en hoe hebben ze mij gevormd? Wij vierden zoals wij dat altijd met elkaar deden eerst in de kerk en daarna met een high tea in de crypte om de onderlinge banden te versterken.

Noorderlicht_Allerzielen_2014


‘Als alles duister is…’- op de maandag na Allerzielen is tijdens een vergadering van de algemene kerkenraad besloten, om per 1 februari 2015 definitief met het Noorderlicht te stoppen. Het contract van Berthe van Soest wordt niet verlengd en de initiatieven en activiteiten van het Noorderlicht worden niet gecontinueerd. Dat kan ook niet zonder Berthe want zij is de motor van het project geweest.

Het voelt alsof een bloeiende boom wordt omgehakt. Zoals het een pioniersplek betaamd is het haar gelukt om vooral buitenkerkelijke Bredase mensen uit de kring van de nieuw spirituelen aan te spreken. Mensen die ‘ iets hebben’ met God en ook naar een plek zoeken waar ze gewaardeerd worden en zich thuis konden voelen. Zo een plek was het Noorderlicht: de rituelen in de Lutherse kerk op zondagmiddagen, de cursussen, het internetpastoraat op Facebook door middel van de heiligentarot – gebaseerd en geworteld in de christelijke traditie.

De bewondering en waardering vanuit ‘onze doelgroep’ was groot: ‘Wat goed dat er juist in de kerk plaats voor ons is!’, ‘dat jullie ons zien staan!’ waren sommige kreten, maar de laatste tijd kwamen ook steeds meer mensen vragen naar de reguliere kerkdiensten want die wilden ze ook eens meemaken.

Als er nog tijd en geld geweest was hadden wij daarop verder kunnen bouwen: de werkgroep uitbreiden, de samenhang tussen pioniersplek en de PG Breda verstevigen, over geldwerving nadenken… - dat waren de doelen voor de komende jaren. Maar nu rest het ons alleen nog op een goede manier afscheid te nemen van elkaar, van de mensen die ongetwijfeld verder zullen zoeken maar niet meer zo gauw bij de Protestantse kerk. In de komende maanden gaan wij het lichtend vuur langzaam doven. En de vraag blijft: zal het ooit weer lukken om als Protestantse gemeente zo inspirerend mensen van buiten aan te spreken als Berthe dat deed? In eerste instantie zijn wij nu terug bij af!