Pioenrozen

Lidwina van Schiedam en de rozenstruik

Het is Lidwina van Schiedam die hier op bed ligt. Een engel geeft haar een tak van een rozenstruik. Pas als alle rozen ontloken waren, zou ze sterven. Maar die rozen ontloken niet. Pas na achtendertig jaar stonden alle rozen in bloei en al die tijd was ze ziek.

06-14-1433-lidwina_2

Lidwina van Schiedam was op haar 16e gevallen op het ijs en had haar rib gebroken. De wond was ontstoken geraakt, ze werd zieker en zieker tot ze haar bed niet meer af kwam. Dat die rozenstruik er zo lang over deed om tot bloei te komen was hard, Lidwina had helse pijnen. Maar het is ook mooi, dat beeld van de rozentak, die helemaal ontluiken moet. Het is een bemoediging. Als je chronisch ziek bent of leeft met beperkingen, moet je vaak een beetje je best doen om je niet minder te voelen dan al die anderen, de gezonde mensen die alles lijken te kunnen.

Het is alsof die engel zegt: “Kijk dit ben jij, die prachtige rozentak. Ieder knopje, ieder onderdeel van jouw leven is de moeite waard om te gaan bloeien: jouw omgang met anderen, wat je geeft, wat je deelt en ontvangt. Alles aan jou is de moeite waard. Knopje voor knopje zal jij gaan bloeien, net zo lang tot jij helemaal in bloei staat.”

Lidwina van Schiedam is de beschermheilige van langdurig zieken. Moge zij ons bemoediging schenken.
Feestdag: 14 juni

Voor de website en Facebookpagina van Noorderlicht Breda, pioniersplek van de Protestantse Gemeente Breda.