Midsummer

Een spiraal zonder knopen

Ik ga een workshop leiden waarin we een spiraal gaan lopen, de eenvoudigste vorm van een labyrint. Het is gemaakt van touw op de grond dat naar binnen draait. Volg je dat touw, dan kom je vanzelf in het centrum. Het is op een weekend van de vrouwensynode, waar meer dan honderd vrouwen bij elkaar zijn om na te denken over ecologie en theologie. De workshop gaat over het vieren van de seizoenen. De spiraal hoort bij een viering van de zonnewende op 21 juni en verbeeldt de weg van de zon. Je start aan de buitenkant, bij het begin van het touw. Dat is het moment waarop de zon het hoogst aan de hemel staat. Het midden van de spiraal verbeeldt de winterzonnewende en kerstmis, de geboorte van Christus. Daar loop je naar toe.

Voor de spiraal heb ik 50 meter touw nodig. Ik heb wel touw, maar dat krijgt kronkels en knopen als je het neerlegt. En die moet je dan eerst uit de knoop halen en het weer opnieuw proberen. Ik zie mijzelf staan klunzen tijdens de workshop. Daar word ik nu al zenuwachtig van.

Ik wil ander touw, maar weet niet welk touw geschikt is. Daarom bel ik Johannes Annema, eigenaar van de webshop Alletouw.nl. Het gesprek is een verrassing. Voor mij is touw een gebruiksvoorwerp, niet meer dan dat, maar dat is heel anders voor Johannes. Johannes houdt van touw, dat hoor je aan manier waarop hij erover spreekt. Hij legt uit hoe touw zich gedraagt: dat het kan kinken en zich ontspannen. Prachtig vind ik dat: 'touw dat zich ontspant'. En of ik wel zeker weet dat het niet goed gaat komen met het touw dat ik al heb, vraagt hij. Ik moet een foto sturen.   


      

Als Johannes het touw gezien heeft en ik zijn vraag bevestigend beantwoord heb dat het stugger is geworden nadat ik het heb gebruikt, weet hij de waarschijnlijke oorzaak. Het gaat knopen en kronkelen, omdat ik een koord van nylon (= polyamide) heb gebruikt. Dat wordt harder en stugger als het vochtig is geweest en dat kan al door dauw op het gras of bij hoge luchtvochtigheid (mist). De eerste keer dat ik de spiraal legde was buiten op gras. Het was heiig en het gras een beetje nat. Mijn touw is vochtig geworden. Ik heb touw nodig dat soepel blijft onder alle weersomstandigheden.

En zo komt het dat wij de spiraal naar de winterzonnewende en de geboorte van Christus gaan lopen langs een 3 strengs geslagen ankertouw van polyester, met een breeksterkte van 710 kg. En bij het neerleggen zal ik het touw met liefde door mijn handen laten gaan.      
Spiraal
(Anonymous)
Het staat er zo uitnodigend: leave a comment. Bij de Martinikapel hebben we ooit een spiraal van graszoden uitgelegd. Ik kan 'm hier niet tekenen, maar de weg naar binnen en de weg terug liepen verschillend. In het midden brandde een kaars op een hoge standaard. Degene die de dienst mee voorbereidde, vertelde hoe ze in het midden van haar weg ontdekte dat haar lesbisch zijn niet een hindernis was, maar haar kern, haar kracht. Daarna werden anderen uitgenodigd om ook HUN weg te gaan en vervolgens een waxinelichtje ergens op het gras te zetten. We zongen erbij 'Verdwaald in het leven' (Eva's Lied II lied 7) van Marijke de Bruyne.

Veel groeten, Joanne
Re: Spiraal
Wat prachtig! In het midden gebeurt iets dat groter is dan jezelf. En mooi, dat lied van Marijke de Bruijne erbij.