Sukkah

Hanna in de loofhut - echtheid

Vandaag vraag ik om een onderwijzing van Hanna, in deze tijd van het loofhuttenfeest, waarin ik iedere dag een bijbels voormoeder uitnodig om mij te onderwijzen.

Hanna kon geen kinderen krijgen en bad om een kind. Ze bad intens en hardop, in de tempel. Waar zij om bad was diep en levend. De kaart die ik heb getrokken, twee van pentakels, ademt het omgekeerde. Het heeft iets oppervlakkigs, stijfs en onechts, zoals die jongen op het podium staat met z’n hoepeltjes, belletjes en een glimlach die verstijft op zijn gezicht.

       

“Wees echt en levend, ga voor waar je werkelijk om geeft,” dat is de onderwijzing van Hanna voor mij.

De deugd die bij Hanna hoort is onbaatzuchtigheid; zij gaf haar zoon weg. Haar gebied op de levensboom is eeuwigheid, eeuwige vasthoudendheid. Hanna hield niet op met vragen om een zoon.