Paasei

Pasen

Een vraag geïnspireerd door het leven van Franciscus om een kaart bij te trekken.

Bij het sterven van Franciscus is een adellijke dame, vrouwe Jacobe van Settesoli. Franciscus had veel contact met haar, en zij gaf veel om Franciscus. Het volgende gebeurt als Franciscus net gestorven is: 

“Heimelijk neemt men haar dus die een en al tranen is, apart en nadat men het lichaam van haar vriend in haar armen heeft gelegd, zegt de vicaris: ‘Hier, houd hem die je tijdens zijn leven zozeer hebt liefgehad, nu nog maar eens vast!’ Boven het lichaam een stroom van nog hetere tranen stortend, barstte zei in nog heviger weeklachten en snikken uit. En terwijl zij hem die niet meegeeft, telkens weer omhelst en kust, slaat ze het kleed dat hem bedekt terug om hem onbedekt te kunnen zien. En verder! Ze laat haar ogen gaan over die kostbare vaas waarin ook een kostbare schat verborgen was geweest, versierd met de vijf parels [van de wondtekenen]. Zie die wonderbaarlijke, als kostbaar ciseleerwerk gedreven ornamenten die alleen de hand van de Almachtige in heel de wereld tot stand had gebracht, en vervuld van ongewone vreugde komt ze, al is haar vriend gestorven, dank zij hem weer tot leven.”

Vraag om de kaart bij te trekken: Wat brengt mij weer tot leven?

Voor de tweede keer in deze reeks over Franciscus trek de ridder op het paard, zes van staven. Optimistisch moedig voorwaarts gaan is wat mij tot leven brengt.

Fragment uit: G.P. Freeman en H. Loeffen (red.), Het was een min mannetje om te zien. Franciscus en zijn broeders in verspreide geschriften uit de dertiende eeuw, Gottmer, 1989, no 39, p. 127