Ballonnen

Franciscus blaast broeder Masseüs weg

Met Franciscus ga ik door de veertigdagentijd heen, dit jaar. Vandaag met een verhaal over broeder Masseüs. 

“Toen ze bij een kerk aankwamen zij Franciscus tegen zijn gezel: ‘Laten we in deze kerk gaan bidden.’ Franciscus knielde achter het altaar en begon te bidden, en in zijn gebed werd hij zo intens bezield door God en ontstak hij in zo’n grote liefde voor de heilige armoede, dat het door de kleur van zijn gezicht en door zijn vreemd opengesperde mond leek of er vlammen van liefde uit zijn mond sloegen. En toen hij in deze vurige gloed bij zijn gezel kwam, riep hij uit: ‘Ah! Ah! Ah! Broeder Masseüs, geef jezelf aan mij.’ Dat zei hij drie keer, en bij de derde keer tilde Franciscus broeder Masseüs met zijn adem op en blies hem voor zich uit, zo ver als een lange stok reikt. Broeder Masseüs was geheel verbluft, en later vertelde hij zijn medebroeders dat hij op het moment dat Franciscus hem met zijn adem optilde en wegblies, zo veel zielsverrukking en vertroosting van de heilige Geest voelde, als hij in zijn leven nooit eerder had gevoeld.”

Wat zet mij in vuur en vlam?

Ik trek de Dwaas als antwoord, uit de Tarot of Prague. De dwaas lijkt wel wat op broeder Masseüs die zich in vertrouwen overgeeft aan Franciscus en dan weggeblazen wordt. De dwaas geeft zich in vol vertrouwen over aan volgende stap, zich niet realiserend dat hij daarbij diep zal vallen. Wat mij in vuur en vlam zet zijn momenten van intens plezier, van leven in het moment, waarbij ik niet aan het volgende moment denk en onbekommerd ben.

De Fioretti, verhalen over Sint-Franciscus, no. XIII, Gottmer 2006 (1999)