Moeder en kind

"Ik ben 13 en ik zie de lichten van Ground Zero"

Het is de nacht van 10 op 11 september. Het is 3.00 uur en ik lig wakker. Dochter is in New York. Ze vaart de Hudson af met een replica VOC schip, samen met Amerikaanse en Nederlandse studenten. Ze beginnen in New York en zijn nu ergens bij Manhattan, daar gaat de Hudson vlak langs. Mijn telefoon buzzzt. Als er iets is krijgen we iets te horen van dochter. Anders niet. Het is een sms van dochter:

"Ik heb dekwacht in mijn eentje, het is nog geen 10 uur, flauw hè. 
Het schip kijkt uit op de lichten van Ground Zero."

Het zijn twee zinnen, maar die gaan diep.  

Een paar dagen later, dochter is nog niet terug, zie ik foto's en begrijp wat ze gezien heeft. Op de avond voordat de ceremonie op Ground Zero plaats vond, is er een oefening gedaan met de lichten die gebruikt zouden gaan worden.

      

      

Het is het eerste waar ze om huilt, terug op Schiphol, na deze heel indrukwekkende reis. Het is niet meer gelukt om naar Ground Zero te gaan op hun laatste dag, die ze in Manhattan doorbrengen.